Website over dichter en criticus Jeroen Mettes gelanceerd

Het vignet dat Jeroen Mettes als portret gebruikte op zijn weblog Poëzienotities

Een deel van het oeuvre van de in 2006 overleden dichter en poëziecriticus Jeroen Mettes is sinds begin deze maand digitaal beschikbaar op een nieuwe website.

N30.nl, zoals de site heet, biedt ruimte aan ongepubliceerd werk van Mettes. Het gaat onder meer om delen uit zijn onvoltooide proefschrift The Poetry of the Formless. Ook zijn er fragmenten uit Mettes lange gedicht N30 te lezen en de poëtica ‘Politieke poëzie’.

Daarnaast is er op de site een zogenoemd Mettes-lexicon te vinden, met een overzicht van teksten over Jeroen Mettes. Ook zijn er recensies en beschouwingen over het werk van Jeroen Mettes te vinden.

Jeroen Mettes (1978-2006) wordt gezien als een grensverleggend dichter en poëziecriticus. Hij was promovendus literatuurwetenschap aan de universiteit van Leiden en schreef op zijn eigen weblog ‘Poëzienotities’ op een eigenzinnige manier over dichters en literatuurkritiek.

In juli 2005 begon hij met het op alfabet recenseren van de Nederlandstalige dichtbundels die hij in de Haagse boekhandel Verwijs aantrof. Hij begon met de A van (Jan-Willem) Anker en eindigde met de G van (Piet) Gerbrandy. Voordat Mettes het dichtersalfabet (het is nog steeds online te vinden) kon voltooien pleegde hij zelfmoord.

Mettes lange prozagedicht N30+ en zijn notities over poëzie werden twee jaar geleden onder de titel Nagelaten werk in druk uitgebracht door de Wereldbibliotheek.  De cassette werd destijds door Arjen Fortuin besproken. N30+ noemde hij “een verbijsterend boek”:

“Het is totaal fascinerend en volkomen onbegrijpelijk, een slecht verlichte achtbaan, een lange kettingbotsing van zinnen waarvan er hooguit een handvol logisch op elkaar aansluit. Het gaat ongeveer zo: ‘Een olifant die een kind verkracht. Waar ben je? Als je zegt ‘oorlog’ zie je juist de oorlog niet. Geen troost. De sociaal-economische waardeloosheid van poëzie is juist wat de elite er zo charmant aan vindt. Ik ben de achtergrond. Welke spermawedstrijd?’”

N30+ was volgens Fortuin geen toegankelijke tekst, maar “veel belangrijker is de virtuositeit waarmee Mettes je met een touch of genius door de botsende zinnen van zijn prozagedicht voert”. Bij een stuk over de nominaties voor de C. Buddingh’-prijs van 2012 noemde Arie van den Berg N30+ “een krankzinnige symfonie van poëtisch proza”.