Nadal is de beste van 2013 maar ergens is Djokovic de betere

Servische tennisser verslaat de nummer één van de wereld

Novak Djokovic won het officieuze WK voor de derde keer. „Het meest positieve is dat ik erin geslaagd ben om mezelf te herpakken.” Foto AP

Novak Djokovic bleef maar vreugdesprongen maken in de volgepakte O2 Arena in Londen. Met 6-3 en 6-4 gewonnen van Rafael Nadal in de finale van de World Tour Finals, het laatste individuele toernooi van het jaar. Gedomineerd van begin tot einde, nota bene tegen zijn opvolger als nummer één van de wereld. „Dit is absoluut de best mogelijke manier om het seizoen af te sluiten”, sprak Djokovic, die het officieuze WK voor de derde keer won. En nu in euforische stemming terug naar Belgrado, om vanaf vrijdag met Servië de finale om de Davis Cup te spelen tegen Tsjechië. Seizoen alvast geslaagd. Toch nog.

Onmiskenbaar is 2013 het jaar van Nadal, die een geweldige comeback maakte na zijn ernstige blessureleed van vorig seizoen. De cijfers zeggen veel. Twee grandslamtoernooien gewonnen (Parijs, US Open), vijf van de grootste ATP-toernooien en tien in totaal. Zijn winst- en verliesrekening: 75 partijen gewonnen, slechts zeven keer verloren. Na twee poulezeges in Londen was hij al verzekerd van de nummeréénpositie op de wereldranglijst. En hij verdiende 12.070.935 dollar (ruim negen miljoen euro) aan prijzengeld. „Dit was het meest emotionele seizoen”, zei Nadal na afloop in Londen. „En een van de beste van mijn carrière. Alleen kon ik vandaag niet winnen, omdat ik tegen iemand speelde die veel beter was.”

Djokovic (26) hoorde het glunderend aan. In september stond hij op een kruispunt, na een nederlaag tegen Nadal in de finale van de US Open. Eerder verloor hij al van de Spanjaard in de halve finale van Roland Garros en was hij kansloos tegen Andy Murray in de finale van Wimbledon. Waar was de tennisser die juist op beslissende momenten zijn beste niveau haalde, die 2011 en 2012 afsloot als beste van de wereld? Djokovic gaf niet toe aan negatieve gedachten, maar ging de strijd met zichzelf aan. En won na de US Open liefst 22 partijen op rij, inclusief de finale in Londen. „Het meest positieve van de afgelopen tweeënhalve maand is dat ik erin geslaagd ben om mezelf te herpakken.”

Rivaliteit

Negen-negen stond het tot gisteren in finales tussen Djokovic en Nadal. De rivaliteit tussen de twee beste tennissers van de wereld doet niet onder voor de eerdere tweestrijd tussen Nadal en Roger Federer, en overtrof dit jaar in aantal partijen die tussen John McEnroe en Ivan Lendl in de jaren tachtig. Na 39 ontmoetingen staat het nu 22-17 voor Nadal. Maar wie van de twee nu echt de allerbeste is? „Johan Cruijff is de beste maar ergens is Piet Keizer de betere”, schreef wijlen sportjournalist Nico Scheepmaker ooit over de twee legendarische Ajax-aanvallers uit de jaren zestig en zeventig. Hetzelfde gaat wellicht op voor Nadal en Djokovic.

Typerend was gisteren de briljante slagenwisseling toen Djokovic met een 4-3 voorsprong zijn tweede breakpoint had in de eerste set. Nadal sloeg een scherpe backhandvolley die tegen iedereen winnend zou zijn. Maar niet tegen Djokovic. Vanuit de uiterste rechterhoek sloeg de Serviër een fenomenale lob schuin over zijn tegenstander heen, om vervolgens aan het net met een snelle reactie het punt te maken: 5-3.

De lichtvoetige Djokovic was op de snelle indoorbaan in het voordeel en dicteerde het tempo. Nadal, die de World Tour Finals nog nooit won, vocht wel, maar schoot tekort. Van links naar rechts werd hij in de tweede set gestuurd. Twee matchpoints weerde hij nog af. Maar de statistieken waren duidelijk. Liefst 19 ‘winners’ sloeg Djokovic, tegen 9 voor zijn tegenstander. Nadal was de beste van 2013, maar Djokovic was gisteren de betere. Wordt vervolgd in 2014.