Liever een brutale kuif aan tafel dan een haatbaard

Wie: Mano Bouzamour

Leeftijd: 22

Wat: Debuterend romanschrijver

Waar: ‘Pauw & Witteman’, 4 en 8 nov.

Als een debuterende schrijver in één week twee keer in Pauw & Witteman (VARA) mag verschijnen, dan heeft in ieder geval zijn uitgever iets goed gedaan. Mano Bouzamour haalde bovendien in diezelfde week de cover van nrc.next („Ik heb mijn ziel verkocht aan de Hollanders”) en zijn eerste roman De belofte van Pisa werd alom goed ontvangen.

In welke mate de vertelling over Sam, een intelligente jongen van Marokkaanse afkomst op een witte middelbare school in Amsterdam-Zuid, autobiografisch is, daar valt lang over te babbelen. In ieder geval bleek in het eerste optreden dat al te makkelijke etiketjes slecht bleven plakken. De talkshow toonde op de achtergrond bijvoorbeeld nieuwsfoto’s van de Amsterdamse Diamantbuurt, die in de media een slechte reputatie geniet. Pauw zegt dat Mano daar is opgegroeid. Maar die zegt dat hij er alleen maar op de Koranschool zat. We moeten de tegenstellingen – net als bij Robert Vuijsjes Alleen maar nette mensen – natuurlijk wel een beetje overzichtelijk houden, zeker op volkszender Nederland 1.

De redactie van Pauw & Witteman had blijkbaar de indruk dat de jonge auteur niet helemaal goed uit de verf kwam op maandag. Dus mocht hij vrijdag terugkomen. In de herkansing legde hij uit op maandag geïntimideerd te zijn geweest door „duizend telefoontjes” dat hij niets slechts mocht vertellen over Marokkanen. Ook hadden zijn „bijna analfabetische” ouders een ander slot op de deur gezet, om hem buiten te sluiten. Ze hadden namelijk uit de gemeenschap begrepen dat het boek van hun zoon niet deugde.

Ter ondersteuning zat Özcan Akyol erbij (ex-crimineel van Turkse afkomst uit Deventer), die precies hetzelfde vertelt: uitgestoten, zonder dat iemand zijn boek had gelezen. Akyol vertelde dat hij eerder een telefoontje van een Turks Kamerlid had gekregen: hij kon beter niet over de Taksimopstand praten.

De talkshows hebben dit seizoen meer dan ooit aandacht voor de belevingswereld van geslaagde vertegenwoordigers van minderheidsculturen. Het is opvallend hoe de achterlijkheid van hun familie in het verhaal zo breed wordt uitgesponnen. Ter relativering: maandag herkende ook de witte Rotterdamse lingerieondernemer Marlies Dekkers aan dezelfde tafel het mechanisme van laagopgeleide ouders, die zich bedreigd voelen door het succes van een kind. Dan bevuil je toch een beetje het nest en de slachtoffercultuur.

Intussen staat zo’n brutale kuif aan de P&W-tafel een stuk prettiger dan de zoveelste haatbaard.

Hans Beerekamp

De tv-recensent verwelkomt iedere week een nieuwkomer in de mediacarrousel.