Een Spaanse symbiose op twee wielen

Catalaanse wegracer (20) jongste wereldkampioen ooit in de MotoGP

Marc Márquez gisteren in actie op het Ricardo Tormocircuit bij Valencia. Geen coureur die zijn motor in de bochten zo platlegt als de Spanjaard. Foto AFP

Het lijkt logisch: de beste coureur op de beste motor wordt wereldkampioen. In het geval Marc Márquez is dat allerminst vanzelfsprekend. Debutanten grijpen zelden de macht in de MotoGP, de koningsklasse van het wegracen. Maar de twintigjarige (!) Spanjaard is speciaal.

Het verhaal wil dat Márquez als vierjarige al om een motor vroeg. Foto’s op internet bewijzen dat hij inderdaad nog piep was toen hij op een minibike rondreed, maar de vraag blijft of in zijn geval de wens niet letterlijk de vader van de gedachte is. Papa Roser is er (motor)gek genoeg voor.

Hoe dan ook, Márquez raakte al vroeg vertrouwd met de gedragingen van een motor. Die ervaring, gevoegd bij zijn aanleg maakte Márquez tot het wonder op wielen dat hij heden ten dage is. Márquez was al de jongste grandprixwinnaar in de MotoGP en is nu ook de jongste wereldkampioen.

Márquez en zijn motor vormen een symbiose op wielen, daar zijn kenners het over eens. De jonge Catalaan speelt met zijn supersnelle Honda RC213V als een concertpianist met zijn klavier. Hij heeft een ongeëvenaard gevoel voor balans bij hoge snelheden. Geen coureur die zijn motor in de bochten zo plat legt als Márquez – soms benadert hij een hoek van zestig graden en vaak schuurt hij dan met arm en been over het asfalt.

Of het zijn jeugdige onbezonnenheid is of zijn nadrukkelijk wil om te winnen, dat is niet aan te geven, maar Márquez geldt als de coureur met de agressiefste rijstijl. Hij zit zijn tegenstrevers vaak bovenop de huid. Dat wekt irritatie bij zijn concurrenten.

Zoals vorige maand in de GP van Aragon, waar Márquez dusdanig dicht op het achterwiel van zijn ploeg- en landgenoot Dani Pedrosa reed dat hij diens sensor voor de tractiecontrole van het spatbord reed. Pedrosa kukelde van zijn motor en verbeet naast de pijn aan rug en scrotum die van de uitschakeling. Een conflict was geboren; er vielen harde woorden in het Honda-team. Pedrosa boos, evenals de andere coureurs. De heersende mening: Márquez moet de mores van de MotoGP eens gaan respecteren.

Márquez gedraagt zich volgens veel van zijn collega’s nog te vaak als een rijder uit de Moto2 en de voormalige 125cc, categorieën met lichter materiaal en klassen waarin Márquez wereldkampioen werd. De Spanjaard was gewend op de vierkante centimeter strijd te leveren. Hij weet niet beter of elk gaatje moet benut worden – soms komt het in die klassen tot lijf-aan-lijfgevechten op de motor. Daar moet je in de MotoGP, waar de motor monsterlijk is, niet mee aankomen.

De kritiek doet Márquez weinig. Omdat hij het gevaar minder scherp ziet dan zijn collega-coureurs. Niet vanuit een hautaine houding – Márquez is de vriendelijkheid zelve – maar omdat hij dat zo voelt. Márquez piept ook niet als hem de pas wordt afgesneden. Hij zou niet weten waarom hij bij het uitremmen voor een bocht niet binnendoor kan flitsen; dan moet die ruimte niet worden geboden. De gedupeerden zien zo’n actie als het verbreken van de ideale lijn, als schending van een erecode. Twee werelden, twee opvattingen.

Het zal ook wel een beetje kinnesinne zijn, want de kritiek kwam vooral van Pedrosa en Jorge Lorenzo, zijn grootste concurrenten voor wier neus hij de wereldtitel wegkaapte. Niet van Rossi. De populaire Italiaan, Márquez’ vriend en toeverlaat, is zelf ook een duivelskunstenaar op de motor en kan de capriolen van dat kereltje uit Spanje wel waarderen. Rossi vindt ook niet dat Márquez een grens overschrijdt. Hij ziet dat Márquez de MotoGP met zijn rijstijl niet alleen van nieuw elan, maar vooral van een nieuwe standaard heeft voorzien.

Bij Márquez is de lach niet van zijn gezicht te beitelen; hij is open minded, altijd in voor een praatje en een lolletje en spreekt intussen zo goed Engels dat hij met het grootst mogelijke plezier buitenlandse pers te woord staat. Aan Márquez zíe je dat hij een ware liefhebber is.