Tatoeage geen bezwaar

Je mening zet je op Twitter, je levensmotto op je onderarm. De tatoeage is het taboe voorbij.

A

rie Boomsma staat ondanks een kolossale rugtattoo en talloze kleinere exemplaren al jaren bekend als dé ideale schoonzoon van de Nederlandse televisie. The Voice of Holland-winnaar Ben Saunders wist met zijn bijna volledig getatoeëerde lichaam (inclusief vingers en hoofd) een massapubliek voor zich te winnen. Op Instagram posten duizenden achttienjarige meisjes foto’s van de sentimentele teksten die ze in retro typmachineletters op hun ribbenkast hebben laten zetten. En ook de amper meerderjarige leden van de vrolijke boyband One Direction zitten alle vier onder de tatoeages.

In de wintercampagne van het chique Franse modehuis Lanvin poseert een jongen met zijn armen vol tatoeages en in die van het keurige Valentino houdt een volgetatoeëerde arm de nieuwste damesaccessoires vast.

Tatoeages zijn meer mainstream dan ooit. De ooit zo rebelse lichaamsversiersels hebben hun associaties met gedetineerden, Hell’s Angels en zeelieden voorgoed afgeschud, en zijn modeaccessoires geworden.

„In de jaren tachtig tatoeëerde ik alleen punkers”, zegt Sjap Horwitz, die sinds 1984 als tattoo artist werkt en in 1999 House of Tattoos aan de Haarlemmerdijk in Amsterdam opende. „Toen MTV op de kabel kwam [MTV Europe is sinds 1987 in Nederland te zien, red.] begonnen tatoeages mainstream te worden. Vanaf dat moment kregen mensen dagelijks muzikanten te zien. En die hadden tatoeages. Vervolgens werd het opgepikt door de modewereld en sinds begin jaren negentig zie je overal mensen met tatoeages op straat.”

De huidige tattoohype is volgens Horwitz vooral te danken aan het tv-programma Miami Ink: de realityshow die tussen 2005 en 2008 de dagelijkse beslommeringen in een tattooshop in Miami uitzond op Discovery Channel, en later talloze spin-offs kreeg. „Die programma’s lieten een groot publiek kennismaken met maatwerk: persoonlijke tatoeages waar een verhaal achter zit.” In de jaren negentig was het in veel tattooshops gebruikelijk dat je een standaard tribal of een kant-en-klaar dolfijntje uit een plaatjesboek koos. „Nu wil iedereen iets unieks.”

De opkomst van de customized tattoo heeft ervoor gezorgd dat steeds meer vrouwen onder de naald gaan, zegt Horwitz. Nederlandse cijfers zijn niet bekend, maar uit de statistieken van het Amerikaanse onderzoeksbureau Harris bleek vorig jaar voor het eerst dat meer vrouwen (23%) dan mannen (19%) een tatoeage hebben.

Horwitz: „In de jaren negentig zag je de nieuwste tattoos in speciale bladen, die hooguit eens per maand verschenen. Nu plaatsen mensen hun tatoeages een dag nadat ze gezet zijn online.” Door blogs als fyeahtattoos.com (bijna 300.000 likes op Facebook), gaan de nieuwste tatoeages razendsnel de wereld over. Trends volgen elkaar steeds sneller op. „Sterren waren de eerste grote internettrend”, zegt Horwitz. „Daar liep een jaar of acht geleden opeens iedereen mee.” 2013 is het jaar van de vogeltjes en veren, die zijn momenteel mateloos populair onder vrouwen. Of een combinatie van beide, de term ‘feather exploding into birds tattoo’ levert honderdduizenden hits op bij Google. „Als iemand nu om vogels of veren vraagt, zeg ik nee. Want daaraan kan iedereen over tien jaar precies zien dat ’ie in 2013 is gezet. Er lopen al duizenden mensen mee, waarom zou je dat nog willen?”

Net als in 1987 hebben beroemdheden nog altijd veel invloed. De tatoeages van Rihanna worden volgens veel tatoeëerders het vaakst gekopieerd, vooral de teksten ‘love’ en ‘shhh…’ op haar vingers, en ook de sterretjes in haar nek zijn gewild. Ook David Beckham, Angelina Jolie en Lady Gaga hebben tatoeages flink onder de aandacht gebracht van het grote publiek.

De tattootrend past perfect bij de huidige tijdsgeest waarin zelfexpressie en individualiteit in de mode zijn. Op Twitter deel je je mening, op Instagram je ontbijt, op Pinterest het paar schoenen waarop je aast, en op je onderarm je levensmotto of favoriete songtekst.

De tijd dat een tatoeage de garantie was voor levenslange werkloosheid is voorbij. Begin dit jaar verscheen in Forbes een artikel met de titel: Tattoos no longer a kiss of death in the workplace. Afgelopen september wees een onderzoek van de Schotse University of Saint Andrew’s uit dat zichtbare tattoos weliswaar in de meeste werkgebieden nog steeds taboe zijn, maar ook dat de aversie aan het afnemen is, en dat de nieuwe generatie er aanzienlijk minder moeite mee heeft dan werkgevers op leeftijd.

Een HR-manager van een grote advocatenfirma op de Zuidas: „Een doodskop in je nek kan natuurlijk niet, maar over het algemeen vinden we een tatoeage een leuke onderstreping van je karakter. Zo loopt hier een collega rond met een elegante bloem op haar enkel die duidelijk door haar huidkleurige panty te zien is, en daar heeft niemand problemen mee.”