JSF

Column // Georgina Verbaan

Ik begrijp het wel, de aanschaf van die JSF’s. Ze zien er blits uit. Zo had ik drie jaar geleden mijn oog laten vallen op een Mercedes 280 coupé uit 1978. Mijn omgeving liet geen kans onbenut mij hiervan te weerhouden. Maar ik leef op bij weerstand en bovendien vermoedde ik afgunst. Ik zag haar voor het eerst op Marktplaats in al haar seventies glorie. Sjiek was ze niet, ze droeg opzichtige zilverkleurige velgen, maar lekker was ze wel. Ze stond in het uiterste puntje van Friesland te wachten op iemand die 2.500 euro voor haar overhad. Alle adviezen negerend reisde ik per trein. Twee uur lang mijmerde ik over alle avonturen die we gingen beleven, terwijl de Friese akkers langs gleden en ik, wanneer we een dorp passeerden, er zo nu en dan kort verbaasd over was dat er zo ver van Amsterdam daadwerkelijk mensen wonen. No way in hell, dat ik deze treinreis nog eens in tegenovergestelde richting over zou doen.

Omdat het miezerde ging ik snel in haar zitten toen ik haar ontmoette op het erf van een onverstaanbare man met een krulsnor. De gebreken waren allerminst verborgen, ik keek zo op het witte siergrind door de roestgaten in haar bodem. „Je kan niet inschatten wat voor kosten er nog bijkomen”, hoorde ik een van mijn vrienden piepen in de coulissen van mijn gedachten. Dat was ik snel vergeten toen ik, gezeten aan een salontafel die was ingelegd met plavuizen, 500 euro van de prijs afpingelde. Uitgezwaaid door de man met de snor en zijn twee Yorkshire terriërs begonnen we aan onze toekomst. Haar raam kukelde scheef en ze maakte wat herrie toen haar uitlaat er op 300 meter van mijn garage onderuit donderde, maar ik was verliefd. Goed, ze bleek niet zo van regen of sneeuw te houden, dan verzette ze geen stap. Ik herken dat wel. Wel was het jammer dat ze meer van mannen hield. Als ik na een lange dag naar huis wilde bleef ze gewoon in een weiland stilstaan, omdat ze betast wenste te worden door Bert van de wegenwacht. Een maand geleden heb ik haar moeten laten gaan. Ze is inmiddels vernietigd. Die trut heeft me berooid achtergelaten. God, wat was ze duur. Maar gewoon doen hoor die JSF's. Uiteindelijk heb je niks, maar die rit ernaartoe. Mooi.