Asiel in het Tikibad

Pretpark Duinrell in Wassenaar gaat deze winter asielzoekers huisvesten in vakantiebungalows. Het park blijkt al sinds 1997 regelmatig woonruimte te verhuren aan het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers, het is een soort flexplek. Dat wist ik nog niet.

Wow, zou je cynisch kunnen zeggen, we wonen kennelijk in een land waar vluchtelingen een vakantiehuis krijgen, op een landgoed in lommerrijk Wassenaar, met de koning als buurman, en het grootste zwembad van de Benelux.

De PVV reageerde geschokt en stelde Kamervragen. Want, meneer de staatssecretaris, het was toch absurd dat gelukszoekers vakantiewoningen cadeau krijgen, terwijl hardwerkende Nederlanders niet eens... – enzovoorts, een zieke redenering, zij het wel weer consequent, want voor een PVV’er hoort een vluchteling nu eenmaal niet in een pretpark thuis, maar in een kamp.

Zelf zou ik een andere Kamervraag willen stellen. Namelijk: mogen die Syriërs straks ook in het Tikibad?

De burgemeester van Wassenaar zei op Radio 1 eerst van wel. En volgens Lindanieuws.nl, de nieuwssite van tijdschrift LINDA, mochten de asielzoekers „eindeloos plonzen” in het golfslagbad: „Als ze daar niet van opkikkeren...” Linda, altijd blij.

Ik sprak de woordvoerders van het COA en van Duinrell. Ze zeiden dat het Tikibad, anders dan de rest van het park, weliswaar gewoon open was in de winter, maar niet voor de asielzoekers. Misschien zouden ze in groepjes, onder begeleiding, wel mogen. Eén van de redenen, aldus de woordvoerder van het COA, was dat ze niet allemaal konden zwemmen.

Dat begreep ik wel. Het zou bitter zijn als je Aleppo overleeft, maar alsnog om het leven komt in de Splash of de Blits & Flits. Dat krijg je thuis nooit uitgelegd.

Maar toch jammer van het zwembad. Zit je daar, in een bungalowpark waar verder vooral gescheiden vaders en eenzame expats verblijven, je hoort alleen het knarsen van achtbanen, en vanuit de verte de vreugdekreten uit het subtropisch zwemparadijs – maar daar mag jij niet in.

Mooi symbolisch: het beloofde land wel zien, maar niet binnen mogen.

Ik weet ook niet wat we met asielzoekers aanmoeten. Alle grenzen open werkt niet, alle grenzen dicht ook niet. Over het algemeen lijkt het me een goede ontwikkeling om asielzoekers te huisvesten op prominente locaties, om ze in elk geval niet weg te moffelen.

Vorige week bezocht ik een gekraakt kantoorpand aan de Weteringschans in Amsterdam, het Vluchtkantoor heet het, de krakers zijn ruim honderd uitgeprocedeerde asielzoekers. Eerder zag ik ze in de Vluchtflat en daarvoor in de Vluchtkerk. Nog eerder zaten ze in tentjes (kijk vanavond vooral ook de film De Vluchtkerk van Human, om 23.15 uur op Nederland 2).

Dat Vluchtkantoor is een best leuk pand, met uitzicht op het Rijksmuseum. Maar binnenkort moeten ze er weer uit. Waar kunnen ze heen?

De Efteling? Archeon? Het leegstaand zwembad Tropicana in Rotterdam? Die gigantische replica van de Ark in Dordrecht? De Euromast (voor wat uitzicht)? De Pier van Scheveningen (was voor een euro te koop)? Rottumerplaat? Het Muiderslot? Een vleugel van het Rijksmuseum? De Oostvaardersplassen?

Denk mee.

Arjen van Veelen (a.v.veelen@nrc.nl) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Margriet Oostveen (m.oostveen@nrc.nl).