Een stem op PvdA is stem op Schulz

Kies zelf de voorzitter van de Europese Commissie, zeggen de sociaal-democraten. Hun kandidaat heet Martin Schulz.

Martin Schulz Foto AFP

De 390 miljoen kiesgerechtigde burgers van de EU kunnen volgend jaar de nieuwe voorzitter van de Europese Commissie kiezen. Althans, zo stellen de sociaal-democraten in het Europees Parlement het. En ze hebben gisteren alvast hun kandidaat naar voren geschoven: Duitser Martin Schulz, de huidige parlementsvoorzitter die al sinds 1994 Europees volksvertegenwoordiger is. Een stem op de PvdA is straks ook een stem op Schulz als Commissie-voorzitter.

Politiek met een gezicht. Dat kan door van de Europese verkiezingen tevens een indirecte verkiezing te maken van de voorzitter van de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de Unie, denken veel partijen.

Het in 2009 in werking getreden Verdrag van Lissabon waarin de bestuurlijke structuur van de Europese Unie is geregeld, biedt hiervoor het aanknopingspunt. Hierin staat dat de regeringsleiders van de 28 lidstaten van de Unie iemand voordragen als voorzitter van de Commissie „rekening houdend met de verkiezingen voor het Europees Parlement en na passende raadpleging”.

Socialisten, liberalen, Groenen, en Verenigd Links (de Europese variant van de SP) leggen dit als volgt uit: als het Europees Parlement in meerderheid de naam van een kandidaat voor het voorzitterschap van de Europese Commissie noemt hebben de regeringsleiders maar te volgen. Zodoende presenteerde de socialisten gisteren de 57-jarige Martin Schulz. Hij kreeg de steun uit 18 van de 28 lidstaten.

Of Schulz een kans maakt is nog maar de vraag. Voorlopig zijn het nog de christendemocraten die in Europa de dienst uitmaken. In het 736 leden tellende Parlement hebben zij 265 zetels en de socialisten 184 zetels. De christen-democraten worstelen nog met de vraag of zij een kandidaat moeten noemen. Genoeg partijgenoten willen. Genoemd worden de Luxemburgse Vivianne Reding, nu nog ‘gewoon’ Europees commissaris, haar landgenoot en vertrekkend premier Jean-Claude Juncker, directeur Christine Lagarde van het International Monetair Fonds.

Maar er is één probleem: de christen-democratische regeringsleiders willen er niet aan. Die vrezen met het in een vroeg stadium naar voren schuiven van één kandidaat veel te veel te worden vastgelegd. Zij willen hun handen juist zoveel mogelijk vrij houden hebben bij de namencarrousel voor allerlei posities die na de Europese verkiezingen op gang komt.