Neuroloog Jansen gebruikte receptenpapier van collega’s

Jansen regelde op tal van manieren medicijnen. „Om zoiets nou diefstal te noemen...”

„Wat een leugenaar”, zegt de een. De ander: „Hij probeer zichzelf eruit te draaien. Van inkeer is geen sprake.” Of: „Hij is echt heel erg ziek.” Zo beoordelen ex-patiënten oud-neuroloog Ernst Jansen na afloop van de eerste zittingsdag van de strafzaak, gisteren in Almelo. Vorige week stond hij al voor het medisch tuchtcollege.

Jansen, die zich tot enkele jaren geleden Jansen Steur noemde, staat terecht voor het opzettelijk stellen van verkeerde diagnoses en voor het letsel dat hij daarmee heeft veroorzaakt, tot zelfmoord aan toe. Hij vertelde patiënten dat ze ongeneeslijk ziek waren, terwijl dat niet zo was.

Deze maandag moet hij zich verantwoorden voor diefstal van receptenblokken en onderzoeksgeld en het vervalsen van recepten en machtigingsformulieren. „Ik was de weg kwijt”, zegt Jansen. En: „Er zat een schroefje los.” Hij omschrijft zichzelf als „iemand met het hart op de goede plek, met nobele bedoelingen, die de mist is ingegaan, ziek is geworden”.

Waarom Jansen zich een tijdje professor noemde, terwijl hij dat niet was, wil de rechtbank weten. Hij vond dat die onbeschermde titel hem toekwam, blijkt uit verhoren. Jansen nu: „Het is afwijkend gedrag. Net als de naam Jansen Steur. Het was overwaardering van mijzelf. Ziekelijk.” De enigen die er destijds kritisch over waren, waren zijn kinderen en één collega in het ziekenhuis in Enschede waar hij van 1978 tot eind 2003 werkte.

Jansen slikte tussen 2000 en 2004 „een ongelooflijke hoeveelheid ‘pammetjes’” (kalmerende middelen), volgens informatie van justitie. Het Openbaar Ministerie beschikt over drie A4’tjes vol medicijnen die Jansen op zijn eigen receptenpapier aan zichzelf heeft voorgeschreven.

De oud-neuroloog schreef verder nog recepten voor zichzelf uit op receptenpapier van collega’s en van psychiaters bij wie hij onder behandeling stond. Ook gebruikte hij de naam van anderen op recepten voor zichzelf. Jansen haalde de medicijnen niet in één, maar in meerdere apotheken, zelfs in Duitsland, om te voorkomen dat het zou opvallen.

Jansen: „Het zal ook wel eens zijn voorgekomen dat collega’s recepten op mijn naam hebben gebruikt. Het is niet ongewoon. Om zoiets nou diefstal te noemen...” Het was allemaal „in het kader van het verslavingsgedrag”.

Weinigen hadden door dat hij verslaafd was, constateert de rechtbank. Jansen zegt „onvoldoende in staat te zijn geweest zichzelf te corrigeren”. Dat zijn verslaving niet is opgevallen, schrijft hij toe aan „het sterke vermogen om een façade op te houden”.

Ook heeft Jansen recepten uitgeschreven voor het medicijn Exelon, op naam van een vriend die het niet gebruikte en er niets van wist. Zo kon hij een voorraadje op zijn kamer houden zodat hij het alvast kon meegeven aan patiënten.

Jansen geeft toe dat hij fictieve testgegevens (MMSE-scores) op machtigingsformulieren heeft ingevuld om patiënten „in een voorstadium” van hun ziekte in aanmerking te laten komen voor het medicijn Exelon. Hij wilde het ze niet onthouden omdat ze er baat bij zouden kunnen hebben. „Dat was mijn gedachte destijds”, zegt hij. Zorgverzekeraar Menzis zegt zo voor 319.000 euro schade te hebben geleden.

Ex-patiënt Wim van Losser, die een tijdlang in de veronderstelling verkeerde dat hij alzheimer had, reageert na de zitting verontwaardigd: „Hij heeft het met mij nooit gehad over een voorstadium. Ik had alzheimer en moest maar stoppen met werken en er nog een half jaar van profiteren.”

Jansen oogt deze maandag net zo zelfverzekerd als vrijdag voor het tuchtcollege. Opnieuw is hij uitvoerig in zijn toelichting. Maar niet op alle vragen komt een antwoord. De officier van justitie dan: „Wij praten langs elkaar heen.” Een enkele keer dwingt hij de rechtbank en het OM naar hem te luisteren. „Mag ik nog één ding zeggen”, vraagt hij. „Mijn werk was mijn hartstocht. Ik praat het niet goed, maar het laatste wat je opgeeft, is je professionele gedrag.” Tussendoor probeert hij in gesprek te komen met zijn ex-patiënten. Ze reageren niet.