Tweede worden, maar wel even de hoofdprijs incasseren

De Keniaan Geoffrey Mutai was de snelste in New York Maar de nummer twee, Tsegay Kebede, verdiende meer Hij won het World Marathon Majorsklassement en een bonus van 500.000 dollar

Sportredacteur

Het was een gekke wedstrijd, gekker dan voorgaande jaren. En dat wil wat zeggen in de tamelijk gekke marathon van New York. Maar de winnaar was zo gek nog niet: Geoffrey Mutai uit Kenia, ook winnaar van de vorige editie – die uit 2011, omdat de marathon vorig jaar werd afgelast wegens de storm Sandy. Het gekke aspect zat ’m in het wedstrijdverloop, vooral bij de vrouwen.

Wie verzint het om onmiddellijk na de start in Staten Island te versnellen op de Verrazano-Narrows Bridge – die het traditionele beeld van de brug volgepakt met lopers oplevert? Een kamikazestrategie die gisteren werd toegepast door de Ethiopische Bizunesh Deba, die haar landgenote Tigist Tufa als even overmoedige metgezel meekreeg.

Ze zullen er over nagedacht hebben en waarschijnlijk ligt de bekendheid met het parkoers mede aan hun keus ten grondslag. Want zowel Deba als Tigist woont in de Bronx, een van de vijf stadsdelen die de marathon aandoet. Maar overmoedig was het, zo bleek in de kilometers der wrake. Elke marathon deelt na dertig kilometer ergens een straf uit. Die kreeg Tigist een tiental kilometers voor de finish en Deba met nog zo’n vier kilometer te gaan. Beiden werden ingehaald door Priscah Jeptoo, de Keniaanse winnares van de marathon in Londen. Haar winnende tijd: 2.25,07.

Geen schande overigens, want Jeptoo is misschien wel de beste marathonloopster van dit moment. Zij won eerder de marathons van Parijs (2011) en Londen (2013), evenals de zilveren medaille op de WK in Daegu (2011) en de Olympische Spelen in Londen (2012). Bovendien stelde Jeptoo in New York haar zege in het klassement van de World Marathon Majors veilig, een overwinning die haar een bonus van 500.000 dollar (370.736 euro) oplevert. Dat klassement wordt elke twee jaar opgemaakt aan de hand van de resultaten in ’s werelds vijf beste marathons (Londen, Berlijn, Boston, Chicago en New York), de Olympische Spelen en de WK. Vanaf volgend jaar wordt dat rijtje uitgebreid met de marathon van Tokio.

Dat World Marathon Majorsklassement zorgde er bij de mannen voor dat de nummer twee van de wedstrijd aanmerkelijk enthousiaster over de finish kwam dan de winnaar. De Ethiopiër Tsegay Kebede won niet ‘New York’, maar stak wel de hoofdprijs van 500.000 dollar in zijn zak. Een bedrag waarvan Kebede dolgelukkig werd. Wat wil je, voor Ethiopische begrippen een megabedrag. Onder voorwaarde dat hij verstandig met zijn centen omspringt, hoeft Kebede zich in financieel opzicht voor de toekomst geen zorgen te maken.

Dus doet zich in New York de gekke situatie voor dat de nummer twee van de wedstrijd de stad met een dikkere portemonnee verlaat dan de winnaar. Want Mutai incasseert voor zijn (welverdiende) zege 100.000 dollar (74.150 euro). Het maakte Mutai niet minder blij, want de Keniaan is trots op zijn tweede overwinning op rij in New York. Nou ja, twee keer op rij. De tweede keer met een onderbreking wegens de afgelasting. Het maakte hem trots, want tegen persbureau Reuters zei Mutai dat het moeilijk is een grote marathon twee keer te winnen.

Het bijzondere aan ‘New York’ is dat het afwijkt van alle andere grote stadsmarathons. Zowel qua organisatie als qua sfeer. New York heeft zijn eigen identiteit. Die trekt zich niets aan van de gewoonte om met hazen een snelle tijd te realiseren. Zou ook weinig zin hebben, want het parkoers is dusdanig zwaar dat een snelle tijd bij voorbaat tot de onmogelijkheden behoort.

New York moet het hebben van zijn naam, zijn status, zijn entourage. De marathon trekt meer dan 50.000 deelnemers uit de hele wereld, die onderweg uitbundig worden toegejuicht door duizenden New Yorkers. Nergens is de ambiance zo warm als in de schaduw van wolkenkrabbers. Velen willen ten minste één keer de marathon in New York hebben gelopen.

De New York Marathon was op de achtergrond een wedstrijd met een Nederland tintje. De nummers één en twee hebben een Nederlandse manager. Mutai wordt begeleid door Gerard van de Veen, de Veluwenaar die met andere lopers ook al de prestigieuze marathons van Berlijn (Wilson Kipsang, wereldrecord 2.03,22) en Chicago (Dennis Kimetto) had gewonnen. Als manager is Van de Veen dit jaar de koning van de marathon. Met Jos Hermens op een goede tweede plaats. Zijn pupil Kebede won ‘Londen’ én de hoofdprijs in het Majorklassement.

Een klein Nederlands feestje in New York, dat als gevolg van de bomaanslag eerder dit jaar bij de marathon in Boston extreem streng was beveiligd. ‘Boston’ werd ook herinnerd door naast de gebruikelijke blauwe looplijn die op het asfalt wordt getrokken een gele lijn aan te brengen. Opdat de slachtoffers van Boston niet worden vergeten.