Pionier met idealen over rol van tv

Leen Timp (1921-2013)

Tv-regisseur

Hij was één van de allerlaatste pioniers van de Nederlandse televisie. Toen hij in 1951, vlak na de officiële start, in dienst kwam bij de Nederlandse Televisie Stichting, was hij één van de drie cameramannen die destijds alle programma’s van alle omroepverenigingen in beeld brachten. En toen hij twee jaar later opklom tot regisseur, behoorde hij tot een nog heel klein groepje van programmamakers die het vak al doende onder de knie moesten krijgen. Vrijdag is Leen Timp overleden; hij was 92 jaar.

Leen Timp werd groot in een tijd toen een tv-regisseur nog alles deed. Hij bedacht programma's, die hij vervolgens produceerde en regisseerde – geheel naar eigen smaak. Zijn eerste grote succes was de legendarische serie Kunstgrepen, waarin de door Timp als presentator ontdekte kunstjournalist Pierre Janssen met grote gedrevenheid over kunst vertelde. In 1961 waren Timp en Janssen de eerste winnaars van de Nipkowschijf.

Samen met ex-KRO-omroepster Mies Bouwman, met wie hij intussen was getrouwd, nam Timp in 1963 het initiatief tot het veelbesproken satirische programma Zo is het toevallig ook nog eens een keer. Een hard programma, dat in zijn regie een navenante vormgeving kreeg in grafisch zwart-wit. Nadien maakte hij jarenlang met zijn vrouw allerlei grote tv-shows waarvan Eén van de acht het meeste succes oogstte.

Met afkeer reageerde Timp later op de vercommercialisering van de televisie. Zijn generatie had mooie idealen gekoesterd over de mogelijkheden van het medium, zei hij in deze krant: „We hebben in die beginjaren echt en oprecht gemeend dat de televisie een grote bijdrage zou kunnen leveren aan de artistieke ontwikkeling van het Nederlandse volk”. Maar tot zijn spijt moest hij vaststellen dat de tijden waren veranderd.