Opeens slaan de beats op hol

De Deen Trentemøller maakte altijd al dance waarop je niet per se hoeft te dansen. Doorbraak-cd The Last Resort (2006) was vol elektronica die laveerde tussen ambient en opzwepend. Op Lost wordt veel gezongen. Veel producers (Disclosure, Tiësto) nemen cd’s op met verschillende gastzangers. Opvallend bij Trentemøller is dat de samenwerking met zangers, allen uit de alternatieve hoek, hem verder bij de dance vandaan haalt. Het verstilde openingsnummer The Dream, met twee leden van Low, biedt een hoofdrol aan de rondcirkelende stemmen; Candy Tongue, met zangeres Marie Fisker, doet denken aan het betoverend gekoer van Portisheads Beth Gibbons en Never Stop Running is een klaagzang met uitdijende elektronica. Maar ineens, midden in een rustig nummer, slaan de beats op drift en is dansen onvermijdelijk.

Hester Carvalho

Trentemøller 9/11 Paradiso, Amsterdam.