Geen backpackers, maar reizigers

Naar schatting doen honderden mensen het: ze zijn onafgebroken op reis Global nomads maken het rondzwerven tot hun levensdoel Toch lonkt er een thuis: „Ik ben een schildersbedrijf begonnen.”

Op de backpackpaden kom je reizigers in alle soorten en maten tegen. Sommigen hebben vier weken vrij van werk, anderen zijn een heel jaar van huis. Maar heel soms ontmoet je reizigers wier reis geen einddatum heeft. Zij kochten geen retourticket, maar een enkele reis. Voor hen is het geen uitstapje uit het normale leven, het ís hun leven.

Wat beweegt mensen om zo lang te reizen? Volgens onderzoekster en reiziger Päivi Kannisto zijn deze mensen altijd op zoek naar iets nieuws en blijven ze daarom onderweg. De Finse doet aan de Universiteit van Tilburg onderzoek naar wat ze global nomads noemt en hun relatie tot de samenleving, die is ingericht op het hebben van een verblijfplaats.

Dit levert allerlei problemen op, bijvoorbeeld met visa. Zelf is ze, samen met haar man, ook al sinds 2004 op reis. Hoeveel mensen er bestaan zoals zij? ‘Er worden geen statistieken over bijgehouden, maar ik schat dat het er honderden zijn’, mailt Kannisto vanuit Mexico-Stad. Ze interviewde zelf dertig mensen tussen de 24 en 72 jaar oud en schreef hierover het boek Free as a Global Nomad.

Waar backpackers zich afzetten tegen toeristen, onderscheiden deze reizigers zich van de backpackers. Die trekken sneller door een land en ontmoeten vooral elkaar, in hostels. Deze ‘eeuwige’ reizigers blijven langer op één plek en zijn meer gericht op het leren kennen van de locals en de cultuur. De meesten keren na enkele jaren toch weer terug naar huis, omdat ze het voortdurende reizen te vermoeiend vinden, zegt Kannisto.

Hoe is het om altijd onderweg te zijn en uit een koffer te leven? Drie ervaringsdeskundigen aan het woord.