Feyenoord heeft de ideale reserve-Pellè

Zonder Graziano Pellè won Feyenoord van Cambuur Mitchell Te Vrede bleek een prima alternatief voor de geschorste Italiaanse spits Hij bracht rust in de aanval en maakte de beslissende 2-0

Redacteur voetbal

Als Feyenoord zonder Graziano Pellè moet aantreden, raakt het al gauw een beetje in de war. De Italiaanse spits is normaal gesproken de belangrijkste speler van Feyenoord – niet alleen vanwege zijn doelpunten, maar ook als aanspeelpunt.

Vorig seizoen haakte Feyenoord zelfs af in de titelstrijd in een wedstrijd waarvoor Pellè was geschorst. Uit bij Heerenveen had trainer Ronald Koeman weinig alternatieven en koos hij voor de aanvallende middenvelder Lex Immers als ‘valse’ spits. Het experiment mislukte; Feyenoord verloor met 2-0.

Gisteren, uit bij Cambuur, kon Koeman kiezen uit liefst twee reservespitsen als vervanger voor Pellè, die vorige week tegen Heracles rood had gekregen voor een kopstootbeweging. De Zweed Samuel Armenteros is een spits die de bal graag aan de voet heeft om een actie te maken. De andere optie, Mitchell Te Vrede, lijkt in zijn doen en laten wat meer op de Italiaan. Hij is lang, kopsterk en houdt de bal goed vast.

Koeman koos voor Armenteros. Maar na zeventig minuten vruchteloos geploeter bleek de Zweed, deze zomer gehuurd van Anderlecht, meer af- dan aanspeelpunt. Geen enkele keer was hij betrokken geweest bij een vlotlopende combinatie met zijn middenvelders. Evenmin had hij zijn waarde kunnen bewijzen bij voorzetten van de zijkant. De enige goal die Feyenoord tot dan toe had gemaakt, was het gevolg van een combinatie tussen Tonny Vilhena en Jean-Paul Boëtius, afgerond door Immers.

Twintig minuten voor tijd mocht optie twee, Te Vrede, het proberen. Hij bracht meteen de rust weer terug in het Rotterdamse aanvalsspel. Achteloos kaatste hij balletjes terug. En na een minuut of vijf kopte hij de beslissende 2-0 binnen, op aangeven van Ruben Schaken.

Koeman hoeft niet verder te zoeken naar een stand-in voor Pellè: zijn naam is Te Vrede.

Zelf snapt de 22-jarige spits best dat die vergelijking wordt getrokken, zegt hij na het duel met Cambuur. „We zijn beiden groot en kopsterk. Maar er is wel een verschil: Pellè speelt meer in de punt, ik ben wat beweeglijker.”

Te Vrede kent de Italiaan al van hun gezamenlijke tijd bij AZ. In het seizoen 2010-2011 was de spits uit Amstelveen net bij de selectie van trainer Gertjan Verbeek gekomen. Pellè speelde al een tijdje in Alkmaar, maar zat niet altijd bij de selectie. Bij Jong AZ troffen de twee spitsen elkaar.

Vervolgens liepen hun carrières uiteen. Pellè ging naar Parma, Te Vrede belandde bij Excelsior, dat toen nog uitkwam in de eredivisie. Daar trok hij met twee doelpunten in negentien wedstrijden weinig aandacht. Toch zag Koeman wel wat in de jonge spits. Hij mocht in de zomer van 2012 aansluiten bij de selectie van Feyenoord. Op de slotdag van de transferperiode kreeg hij weer gezelschap van Pellè, die van Parma werd gehuurd.

Waar Pellè uitgroeide tot de onbetwiste aanvalsleider van de Rotterdamse club, verliep Te Vredes debuutseizoen niet naar wens. De eerste vier maanden kampte hij met een liesblessure. Daarna mocht hij uitsluitend meedoen met Jong Feyenoord, waarvoor hij tien keer scoorde in twintig duels. Uiteindelijk kwam hij precies één keer in actie voor het eerste elftal. Thuis tegen NAC (1-0), de laatste wedstrijd van het seizoen, viel hij in de laatste minuut in voor Pellè.

In de oefenwedstrijden in de aanloop naar dit seizoen revancheerde Te Vrede zich door de meeste doelpunten te maken. Maar toen het seizoen begon, stond Pellè als vanouds in de basis. Te Vrede vroeg zich af of het niet beter zou zijn om verhuurd te worden. „Het stelde mijn geduld wel op de proef dat ik er niet aan te pas kwam.” Maar bij Feyenoord blijven heeft ook voordelen, aldus de aanvaller. „Ik word beter door te trainen met Pellè, en het is heel leerzaam om jezelf op de training staande te houden tegen verdedigers als Bruno Martins Indi en Stefan de Vrij.”

Nog een voordeel: een van zijn trainers is Pierre van Hooijdonk, een van de succesvolste spitsen uit de Rotterdamse historie. De man die Feyenoord in 2002 hoogstpersoonlijk aan de UEFA Cup hielp, is „veel met mij bezig”, aldus Te Vrede.

Het komt Koeman niet slecht uit dat hij een ‘tweede Pellè’ in de selectie blijkt te hebben. Gisteren was Cambuur – een ploeg met niet al te veel technisch vermogen – een helft lang beter, scherper en gevaarlijker. Maar anders dan Ajax en PSV wist Feyenoord voor het eerst in drie speelronden weer eens een wedstrijdje te winnen. Stiekem kan Feyenoord zich melden in de strijd om de landstitel.

Los van zijn eerste eredivisiedoelpunt was Te Vrede eerder deze week al trefzeker in de bekerwedstrijd tegen HSV Hoek. En zijn invalbeurt tegen Cambuur was al zijn vijfde van het seizoen. Nu Pellè nog één wedstrijd geschorst is, volgende week thuis tegen AZ, heeft Te Vrede nog een kans om zichzelf te bewijzen – misschien wel als basisspeler. Daarna zal hij toch weer op de bank moeten plaatsnemen.

Geen probleem, aldus Te Vrede. „Ik ben gretig, ook als ik op de bank zit.”