50Plus kiest Jan Nagel als medicijn tegen het geruzie

Door een ‘demagogische truc’ werd Jan Nagel weer de baas van 50Plus. Hij krijgt een half jaar om de partij te redden.

Wanneer Erik Boshuizen na het partijcongres van 50Plus aan de bar gecomplimenteerd wordt met „een weergaloze putsch”, begint hij te sputteren. Een greep naar de macht is het niet geweest, zegt het Statenlid uit Flevoland. Hij heeft de partij gered – zo ziet hij het zelf – door de macht juist weer terug te geven aan de man van wie hij intern één van de felste critici is: Jan Nagel.

Boshuizen heeft Nagel altijd verweten dat hij de door hem opgerichte partij dictatoriaal bleef regeren, ook sinds hij vorig jaar aftrad als voorzitter. Hij was daarom wel de laatste van wie de leden steun voor Nagel hadden verwacht. „Dat verrassingselement is schaamteloos geslaagd”, zegt Boshuizen. Hij opende zaterdag het partijcongres met een vlammend betoog vóór de terugkeer van Jan Nagel als partijvoorzitter. Die krijgt een half jaar om rust in de gelederen te brengen.

Vorige week dacht Boshuizen dat het einde van 50Plus nabij was. Op het congres moest uit 18 onbekende en ongescreende partijleden een nieuwe voorzitter gekozen worden. Maar liefst 74 anderen wilden ook een zetel in het bestuur. Hun onderlinge gekrakeel en een bestuur vol nieuwelingen, zou de genadeklap kunnen zijn voor de partij die de afgelopen weken tik na tik kreeg.

Na een ruzie in het bestuur, onder andere over de invloed van Nagel, stapten eind september de voorzitter en twee secondanten op. Vlak daarna moest Henk Krol vertrekken als politiek leider nadat bekend was geworden dat hij als directeur/hoofdredacteur van de Gay Krant jaren geen pensioenpremie had afgedragen voor zijn medewerkers. Boshuizen had gedreigd om de afdeling Flevoland van de partij los te knippen. In Limburg klonken soortgelijke geluiden. De boel leek in te storten, zoals ouderenpartijen dat in de jaren 90 ook overkwam.

Het was een persoonlijke confrontatie met Nagel, afgelopen woensdag, die Boshuizen deed beseffen dat juist diens autoritaire alleenheerschappij de partij bijeen kon houden. Boshuizen schreef een ‘ordemotie’ die de 250 congresgangers meteen aan het begin voor de keuze stelde: Nagel of het einde van 50Plus. „Ik heb lichtelijk demagogische trucs gebruikt”, glundert hij.

Nagel mag als senator eigenlijk niet ook de voorzitter van de partij zijn. Een lid uit Amstelveen protesteerde nog dat een voetbalwedstrijd niet zomaar zonder buitenspelregel kan. Maar slechts elf leden durfden tegen te stemmen. Nagel runt 50Plus dus weer. Hiermee is de onrust en rivaliteit in de partij nog niet gesmoord, maar wel vooruitgeschoven. In maart moet écht een nieuw bestuur gekozen worden.