Tussenpaus van Rabo heeft ervaring met sjoemelend personeel

Na het vertrek van Piet Moerland om de Libor-affaire moet Marinus Minderhoud het blazoen van Rabo oppoetsen.

Opstappen – Marinus Minderhoud weet er alles van. Sinds woensdag is de 67-jarige Minderhoud waarnemend bestuursvoorzitter van de Rabobank – het Libor-schandaal was voor Piet Moerland reden op te stappen.

In 1998 stapte Minderhoud ook op, als bestuurder van ING. Hij werd verantwoordelijk gesteld voor de teleurstellende resultaten van zakenbankdochter ING Barings. Onder het motto ‘ministeriële verantwoordelijkheid’ trok Minderhoud het boetekleed aan voor de voortdurende problemen bij ING Barings.

ING nam Barings in februari 1995 over. De overname van deze eens zo gerenommeerde Britse investeringsbank, die door toedoen van speculant Nick Leeson failliet was gegaan – werd gevierd als een grote triomf.

Met Barings kreeg ING een sterke positie in de opkomende markten in het Verre Oosten en werd de positie in de Londense City verstevigd. Maar Minderhoud, die geen ervaring had in de wereld van investment banking en de mores in Londen niet kende, kreeg geen grip op de zakenbank.

Rabo-bestuurder Piet Moerland had te maken met manipulerende Libor-medewerkers, ING-bestuurder Minderhoud met sjoemelende werknemers die hun beleggingslimieten overschreden en omvangrijke verliezen creëerden. Het Libor-drama zal voor Minderhoud een déjà vu zijn van zijn ervaring met Barings.

Met het hbs-diploma op zak begon Marinus Minderhoud (‘Rinus’ voor collega’s) op 18-jarige leeftijd bij Philips Duphar, waar hij werd opgeleid als chemisch analist. Via de automatisering (IBM, Intel, Rank Xerox) kwam hij terecht in de financiële wereld. Eerst bij verzekeraar Centraal Beheer, waar strubbelingen in de top tot een uittocht van directeuren leidde, waarna hij in 1987 naar de toen net zelfstandige Postbank overstapte.

De Postbank was op dat moment bezig met een enorme automatiseringsoperatie. Minderhoud nam de ontwikkeling van het elektronisch bankieren krachtdadig ter hand. Hij was samen met KPN-topman Ben Verwaayen de drijvende kracht achter de chipper, de eigen chipknip van de Postbank die niet uitwisselbaar was met het systeem van de andere banken en daardoor mislukte.

Marinus Minderhoud is een van de ‘jongens van de Postbank’ die in het kielzog van Postbank-topman Godfried van der Lugt „allemaal goed terecht zijn gekomen”, zoals een bestuurder uit die tijd het omschrijft.

Bij de vorming van ING in 1991, een fusie van NMB Postbank en Nationale-Nederlanden, bleef Minderhoud overeind. In het geduw en getrek tussen de ex-NMB Postbankers en de ex-Nationale-Nederlanders om de posities in de nieuwe raad van bestuur van ING kreeg Minderhoud de portefeuille automatisering. In de zomer van 1996 volgde hij Cees Maas op als de hoogste baas van de afdeling investment banking van de ING Groep.

Minderhoud is ruim een decennium commissaris bij de Rabobank. Hij werd gevraagd door Lense Koopmans, de voorzitter van de raad van commissarissen. De twee trokken als commissarissen bij Nuon samen op om een einde te maken aan de sponsoring van voetbalclub Vitesse door het elektriciteitsbedrijf.

Als tussenpaus verdient Marinus Minderhoud een salaris van 985.000 euro op jaarbasis. Minderhoud zei dat hij ervoor moet zorgen dat klanten, leden en medewerkers „weer trots kunnen zijn op onze bank”. Samen met voorzitter Wout Dekker van de raad van commissarissen van Rabo gaat Minderhoud op zoek naar een opvolger. De kans is groot dat dit, in een poging het geschonden imago van de bank op te poetsen, een buitenstaander wordt.

Daarbij zal de invloed van toezichthouder De Nederlandse Bank groter zijn dan ooit. Immers, het Libor-debacle schaadt niet alleen de positie van de Rabobank, maak ook die van Nederland als financieel centrum.