Middel pakt vetzucht en diabetes aan

Potentiële medicijnen tegen vetzucht zijn zeldzaam. De meeste mislukken voordat, of kort nadat ze op de markt zijn. De overblijvende medicijnen zijn niet populair: ze veroorzaken wel diarree maar de kilo’s smelten bepaald niet vanzelf weg.

Nu is er een nieuwe poging. Het middel verhoogt de insuline-aanmaak door de alvleesklier en maakt de lichaamscellen toegankelijker voor voedingsstoffen. Dikke muizen en ratten werden er dunner van en kregen minder snel diabetes type II, een typische dikkemensenkwaal. De eerste experimenten met (slanke) java-apen en mensen pakten ook goed uit. De voorspelde verandering van de insulinehuishouding was er, maar over verandering van lichaamsgewicht valt nog niks te zeggen. De veiligheid – op korte termijn – in orde. De eerste onderzoeken naar de werking bij mensen moeten nog beginnen, maar het was nu wel tijd voor een publicatie over het proefdieronderzoek en de eerste toediening aan mensen (Science Translational Medicine, 30 okt). De patenten zijn aan farmaceutisch bedrijf Roche in licentie gegeven.

Het ontworpen medicijn aapt de werking van twee zogenaamde incretines (GLP-1 en GIP) na. Dat zijn boodschappermoleculen (hormonen) die door de darm worden uitgescheiden als daar verteerd voedsel langsstroom. Ze bereiden het lichaam voor op de komst van nieuwe energie. GLP-1 remt de eetlust, maar te veel maakt misselijk. Er zijn twee moderne medicijnen tegen diabetes type II op de markt die op GLP-1 aangrijpen. Ze behoren tot de zeldzame diabetesmedicijnen waar mensen níet dikker van worden. GIP was beruchter, mogelijk dikmakend, maar een gecombineerde stimulering van GIP en GLP-1 lijkt goed uit te pakken. Wim Köhler