Een dromer die de Nederlandse interieurs opfriste

Ton en Jan Sanders verstonden eind jaren vijftig de tekenen des tijds. De eigenaren van de Zuid-Nederlandse Clubmeubel-fabriek in Venlo zagen in dat het roer om moest. Hun bedrijf kreeg een nieuwe naam: Leolux. En om de slag aan te kunnen met Italiaans en Deens design en nieuwe materialen als schuimrubber zo slim mogelijk toe te passen, haalden ze een jonge ontwerper binnen: Harry de Groot.

De in Amsterdam geboren jongeman combineerde het werk met een studie aan de Akademie voor Industriële Vormgeving Eindhoven (AIVE). Eerder was hij al aangenomen op de toneelschool, maar zijn ouders verboden hem acteur te worden.

Bij Leolux ontmoette De Groot zijn vrouw. Voor de meeste collega’s was de introverte dromer een niet alledaagse verschijning. Ze vonden hem een beetje een fantast. Hij kon leuk tekenen, maar wat had een onderneming daar aan?

Veel, zo bleek. Sommige modellen flopten, maar de gebroeders Sanders en De Groot bleven geloof houden in de moderne richting die ze voor ogen hadden. In de loop van de jaren zestig begon Leolux enorm te groeien en hielp het de Nederlandse interieurs op te frissen. Naast de ontwerpen deed De Groot ook de marketing. Hij bedacht de nog altijd gebruikte L in het Leolux-logo en introduceerde nu volkomen vanzelfsprekende reclametermen als ‘woonideeën’ en ‘zitideeën’.

Eind jaren zeventig verliet De Groot Leolux om te gaan werken als freelance-binnenhuisarchitect. Na een paar jaar werd hij weer binnengehaald als adjunct-directeur. Het werd een nachtmerrie. Het bedrijf kampte met de gevolgen van de economische crisis en werd verscheurd door een conflict tussen de net vertrokken generatie-Sandersen en de zojuist aangetreden nieuwe lichting van deze familie.

Gedeukt door deze ervaringen vond De Groot zichzelf opnieuw uit als docent/coördinator op de AIVE. „Het bezig zijn met jonge talenten vond hij mooi”, zegt dochter Patricia de Groot. „Hij was er de man niet naar om te koop te lopen met zijn verdiensten, maar als een student ontdekte dat hij dé ontwerper van Leolux was, genoot hij.”

Na zijn pensionering schreef hij vier boeken over de middeleeuwse historie van zijn woonplaats Venlo. Leolux-directeur Jeroen Sanders haalde hem met succes over om de geschiedenis van het bedrijf op te tekenen. Het verzachtte de pijn van het eerdere afscheid.

De Groot overleed op zaterdag 19 oktober aan hartfalen en bijkomende complicaties.

Paul van der Steen