Doorstart Nieuw Ensemble met schwung en ernst

Het Nieuw Ensemble is terug en dat is heuglijk nieuws. Vanwege de kunstbezuinigingen werd eind vorig jaar de subsidie van het Fonds Podiumkunsten stopgezet. De facto betekende dat opheffing, maar het avontuurlijke gezelschap zocht andere middelen. Dankzij Amsterdamse subsidie en donateurs kwam het tot een doorstart.

Het programma waarmee het Nieuw Ensemble gisteravond zijn rentree maakte, was zorgvuldig gekozen. Met twee sprankelende werken van Theo Loevendie en Tristan Keuris bracht men een saluut aan het prilste begin. Omdat de uitvoering van toneelmuziek van Loevendie zo goed was bevallen, besloot een groepje musici in 1981 een ensemble te beginnen in ongebruikelijke bezetting: gitaar, mandoline, viool, basklarinet en percussie. Loevendie bewerkte toen zijn toneelmuziek tot de Venus and Adonis Suite en Keuris componeerdeAcht Miniaturen.

Met Departures, dat de Canadees Rodney Sharman in 2008 voor het Nieuw Ensemble schreef, werd ook naar de toekomst gekeken. Departures is een intrigerend werk. Het begint met een reeks ogenschijnlijk losse eindjes, wanhopig herhaalde slotakkoorden, spaaklopende aanzetten. Eigenlijk blijft het daarbij, maar Sharman slaagt erin die stilstand expressief te maken. Er wordt niets gezegd, maar gaandeweg ontwikkelt de sprakeloosheid een geheel eigen drama.

Ook aan Stravinsky’s Histoire du soldat zat een verhaal: met dit werk debuteerde dirigent Ed Spanjaard veertig jaar geleden succesvol in het Amsterdamse muziekleven. De formidabele uitvoering van de suiteversie uit 1920 was fel en precies, met de juiste mix van schwung en ernst.