Als Sanoma ze niet wil hebben, wie dan wel?

Verslaggever

‘Te koop: Nieuwe Revu. Prijs: n.o.t.k.’ Erik Noomen, hoofdredacteur van het mannenblad, maakte gistermiddag maar meteen een Marktplaatsadvertentie aan voor zijn tijdschrift. Maar de etalage van Sanoma is veel uitgebreider. Er liggen mannenbladen in, glossy magazines en special interest-bladen als Delicious en KIJK. 32 titels in totaal. Als ze aan het eind van 2014 niet zijn samengegaan met een van de ‘focusmerken’ van het bedrijf óf zijn verkocht, zullen ze moeten stoppen.

Er is „gezonde interesse uit de markt”, aldus Henk Scheenstra, directeur tijdschriften van Sanoma Media Nederland. De Finse topman Harri-Pekka Kaukonen beaamt dat. „Iedereen praat met iedereen.” Maar hoe serieus? Hoe kansrijk is een overname? En daarmee, hoe zeker is het dat de vijfhonderd medewerkers hun baan houden?

Scheenstra zei gisteren dat Nederlandse en buitenlandse uitgevers alsmede financieringsmaatschappijen belangstelling hebben. Ook drukkerijen zouden interesse hebben.

Joost de Haas, directeur van Roto Smeets, de grootste Nederlandse drukker, die ook een aantal Sanomatitels drukt, zegt geen belangstelling te hebben. „Als uitgever van publieksbladen zouden we dan concurreren met de andere uitgevers waar we bladen van drukken. Dat willen we niet.” Andere grote magazine-uitgevers Hearst en Audax zijn vooralsnog vooral bezig met hun eigen merken.

Daarbij: interesse is één ding, echt kopen iets heel anders. Concurrenten zeggen graag dat ze interesse hebben in de overname van een of meer titels omdat ze daarmee zicht krijgen op hun financiën.

Een bron in de financiële wereld, die anoniem wil blijven, zegt dat de tijdschriften van Sanoma voor een buitenlands mediabedrijf een mooie entree op de Nederlandse markt kunnen zijn. „Maar dan niet uitsluitend met de naar verluidt slecht renderende titels die nu te koop staan. Dan wil zo’n koper Margriet en Libelle erbij.”

Overnemende partijen lijken nu vooral terug te schrikken voor de hoge personeelskosten. Die vormen de voornaamste kostenpost van de titels. Niet eerst overnemen en daarna zelf reorganiseren, maar wachten totdat Sanoma dat zelf heeft gedaan. Kopers wachten liever totdat het water Sanoma boven de lippen is gestegen.