Preutse film over seksverslaving

Docuficties hebben zo hun beperkingen, omdat documentaire en fictie door elkaar lopen Andere films zijn beperkt doordat ze flauw en voorspelbaar zijn en vol clichés zitten

Illustratie Thinkstock

‘Komedie’ //

Thanks for Sharing

Regie: Stuart Blumberg. Met: Mark Ruffalo, Gwyneth Paltrow, Pink. In: 6 bioscopen.

Te dikke jongen is seksverslaafd en werkt zich op zijn werk in de nesten omdat hij met een aan zijn schoen bevestigd cameraatje collega’s onder de rok filmt – lachen! Aantrekkelijke man is seksverslaafd, maar vergeet dat te zeggen en verknoeit daardoor beginnende verhouding met leuke vrouw – zielig! Seksverslaafde man slaagt er niet in contact te leggen met zijn van drugs afgekickte zoon – leerzaam, de ene verslaving is de andere niet!

Langs deze sjablonen heeft Blumberg getracht een toegankelijke film te maken over een modieus onderwerp. De titel is ontleend aan een praatgroep, waar de arme verslaafden ervaringen uitwisselen en elkaar moed inspreken. Zij doen dat kies, want het blijft voor alle leeftijden.

De film gaat alleen maar in schijn over seks, en doet in stijl het meest denken aan middelbareschoolkomedies. De archetypen in Thanks for Sharing lijken ook geheel aan dit genre ontleend: de jonge vrouw die van zichzelf niet weet hoe begeerlijk ze is, de oudere man die alles en iedereen lijkt te haten, maar een hart van goud blijkt te hebben.

De film is een aaneenrijging van clichés die zo preuts gebracht worden, dat je als toeschouwer aan het eind denkt: seksverslaving is geen echt probleem.

    • Raymond van den Boogaard