Bogaerts verovert op zijn 21ste al de wereld

Xander Bogaerts (Red Sox) is de eerste Nederlandse international die de honkbalfinale in de Amerikaanse Major League heeft gewonnen. „Ongekend.”

Foto AFP

Xander Bogaerts springt juichend op als de Japanse pitcher Koji Uehara met zijn laatste worp de 6-1 zege tegen de St. Louis Cardinals op Fenway Park veiligstelt. De Boston Red Sox hebben voor de achtste keer de World Series gewonnen. Voor het eerst sinds 1918 is het Amerikaanse titelfeest in eigen huis. Bogaerts is een van de publiekslievelingen in de stad die in april nog werd opgeschrikt door bomaanslagen bij de marathon.

Duizenden kilometers verderop is Aruba One Happy Island. Daar juichen ze mee met hun nieuwe volksheld. Het aandeel van Bogaerts is in het slotduel niet heel groot geweest, maar de vreugde is er bij de Nederlandse honkbalinternational niet minder om. Het ijswater in zijn bloed is voor even gesmolten. Bogaerts is Big.

Bogaerts is 21 jaar en een maand oud en heeft het allerhoogste al bereikt in het Amerikaanse honkbal. Als eerste Arubaan veroverde hij de prestigieuze kampioensring. Bogaerts kan worden gezien als de succesvolste sporter die het eiland ooit voortbracht. „Dit is een heel bijzondere prestatie”, stelt oud-prof Robert Eenhoorn. „De snelheid waarmee hij zich heeft ontwikkeld is verbluffend. Dit kan een enorme boost voor hem zijn.” Eenhoorn hoopt Bogaerts binnenkort naar Nederland te halen. „We gaan het proberen, maar het zal lastig worden. Hij zal eerst tal van andere huldigingen afwerken.”

Het is nog maar twee maanden geleden dat Bogaerts zijn debuut voor de honkbalgrootmacht uit Boston maakte. De derde honkman liet zich door niets en niemand van de wijs brengen en veroverde een vaste plek in de formatie van de ploeg. Sindsdien brak de honkballer uit Sint Nicolaas tal van records. Bogaerts speelde in de finale de legendarische Babe Ruth uit de geschiedenisboeken door als jongste honkballer van de Red Sox in de eindstrijd te staan. Hij is de eerste honkballer met een Nederlands paspoort die al spelend kampioen wordt. Volgens verwachting zal de nummer 72 van de Red Sox snel een miljoenencontract tekenen. „Hij zit nu nog onder het minimumsalaris van een kleine half miljoen dollar. Het zal me niet verbazen als zijn jaarsalaris naar de vijf miljoen dollar gaat”, zegt Ton Hofstede.

Hofstede kent uit eigen ervaring de waarde van een titel in de World Series. Hij was in 2003 als scout aan de Miami Marlins verbonden toen die in een finale tegen de New York Yankees de World Series wonnen. Hij behoort samen met Robert Eenhoorn, Ralph Milliard, Hensley Meulens, Chicho Jeserun, Spencer Mills en Xander Bogaerts tot een select gezelschap Nederlanders die een kampioensring hebben gekregen. „Daar ben ik heel erg trots op”, vertelt Hofstede. „In de Verenigde Staten is zo’n ring voor velen meer waard dan een gouden medaille bij de Olympische Spelen. Als scout kreeg ik er één ter waarde van vijfduizend dollar. Net als die van de spelers was de ring van wit goud. Het verschil zat hem in de meer dan honderd briljantjes. Die waren nep bij mij.”

Eenhoorn weet ook wat het is om ‘de ring’ om zijn vinger te schuiven. Al had de technisch directeur van de Nederlandse honkbalbond in 1996 niet het genoegen om de zege net als Bogaerts op het veld te vieren. Eenhoorn was kort voor de slotfase van het seizoen van de New York Yankees overgestapt naar de Anaheim Angels. „Voor mij zat het seizoen er al op toen de Yankees in de finale stonden tegen de Atalanta Braves [met destijds de Nederlander Andruw Jones, red.] Ik bekeek die wedstrijden thuis in Tampa. Maar ik zat wel steeds op het puntje van mijn stoel. De Yankees waren toch mijn werkgever. En ook niet onbelangrijk; er lag een behoorlijke bonus voor me klaar.”

Eenhoorn bevond zich al in de herfst van zijn profloopbaan toen de Yankees kampioen werden en heeft daarna nooit meer om de prijzen gestreden. De ring – die hij pas jaren later van de club uit New York alsnog kreeg – koestert Eenhoorn als een kleinood. „Voor Bogaerts ligt het nu anders”, legt de voormalige korte stop uit. „Die staat helemaal aan het begin van zijn carrière. Bogaerts heeft nu ook in de World Series laten zien wat hij waard is. De kans lijkt me groot dat hij volgend seizoen bij de Red Sox in de basis begint. Dat zou heel knap zijn. Zeker omdat dit een heel grote club is.”

Eenhoorn maakte Bogaerts in het gewonnen WK van 2011 in Panama en tijdens de laatste World Baseball Classic dit jaar van nabij mee. Bogaerts werd tot voor kort bestempeld als The Future of The Red Sox. Maar de wijze waarop hij zich tussen topspelers als Big Papi Ortiz, Mike Napoli en Shane Victorino manifesteerde, is zo verbluffend dat Bogaerts al een ster van het heden is. „Bogaerts is van nature rustig”, zegt Eenhoorn. „Hij laat zich niet snel van de wijs brengen. Een van zijn grootste kwaliteiten is het goed inschatten van een bal. Hij weet precies wanneer hij wel en niet moet toeslaan. En dat op zijn 21ste. Ongekend. Al ben ik fan van de Yankees, ik juich nu even voor de Red Sox van Bogaerts.”

    • Koen Greven