Roadmovie als eerbetoon aan grande dame

Elle s’en va is een soort Catherine Deneuve Show: de grootste levende filmster van Frankrijk is te zien in elk shot. Niet verwonderlijk want regisseur Emmanuelle Bercot schreef de film speciaal voor haar. Deneuve speelt Bettie, een zestiger die altijd in haar geboortedorp in Bretagne is blijven wonen. Aan het begin van de film wordt ze uitgenodigd voor de reünie van winnaressen van de Missverkiezing waar ze als tiener aan meedeed, een gelegenheid waar ook een liefdadigheidskalender ter promotie van ‘de derde leeftijd’ wordt gemaakt.

Bercot toont meermalen een foto uit de jaren zestig van een stralend jonge Deneuve, de tijd waarin de toekomst voor haar personage Bettie nog volledig open lag. Van dat optimisme is weinig over. Bettie bestiert al jaren een klein restaurant en woont samen met haar dominante moeder. Ze is gebrouilleerd met haar dochter en als de man met wie zij hoopt te trouwen een jong meisje boven haar verkiest, stapt ze geëmotioneerd in haar auto. Op weg naar nergens. Wat begint als ‘even sigaretten kopen’ wordt een zoektocht naar zichzelf. Onderweg naar haar kleinzoon die zij naar zijn opa moet brengen, beleeft Bettie allerlei avonturen. Zo eindigt ze dronken in bed met een jongen die op oudere vrouwen valt en raakt ze haar kleinzoon even kwijt.

Elle s’en va wisselt knap lichte momenten af met bespiegelingen over ouder worden en de aard van familiebanden. Daarbij krijg je steeds meer informatie over Betties vroegere leven. De film is ook een roadmovie door ruraal Frankrijk, vol vreemde figuren en dorpjes waarin de tijd heeft stilgestaan.

In een van de ontroerendste scènes gebeurt vrijwel niets: een stokoude man met artritis rolt een sigaret voor Deneuve en vertelt over de liefde. Met haar subtiele reacties op het verhaal van de man laat Deneuve zien dat ook oudere actrices er zeer zeker nog toe doen.

André Waardenburg

    • André Waardenburg