Perfect Day

Is Perfect Day van de betreurde Lou Reed nou een liefdeslied of een lied over drugs? De vraag kwam weer bij me op toen ik op de Nederlandse tv een aflevering zag uit de documentaireserie Classic Albums, gewijd aan Reeds elpee Transformer. Perfect Day is daarop een van de beste nummers, al zou het pas vele jaren later uitgroeien tot een klassieke popsong.

In die documentaire werd nauwelijks ingegaan op de inhoud van Perfect Day. Wel was er een kenner die het liedje vagelijk met drugs associeerde. Dus toch?

Eerst even de tekst: Just a perfect day/ Drink Sangria in the park/ And then later/ When it gets dark, we go home/ Just a perfect day/ Feed animals in the zoo/ Then later/ A movie, too, and then home/ Oh, it’s such a perfect day/ You just keep me hanging on/ You just keep me hanging on/ Just a perfect day/ Problems all left alone/ Weekenders on our own/ It’s such fun/ Just a perfect day/ You made me forget myself/ I thought I was/ Someone else, someone good/ Oh, it’s such a perfect day/ I’m glad I spent it with you/ Oh, such a perfect day/ You just keep me hanging on/ You just keep me hanging on/ You’re going to reap just what you sow (4×).

Zelf heb ik Perfect Day altijd als een perfect liefdesliedje ondergaan – perfect van tekst, perfect van melodie –, maar op een kwade dag liep ik tegen iemand aan, die mij voorhield dat het bedoeld is als een loflied op de drugs. Reed had een volmaakte dag achter de rug, dankzij de heroïne, niet dankzij de sangria en zijn liefje. Hij was blij dat hij die dag gespoten had, want daardoor kon hij zichzelf vergeten. Het was de heroïne die ervoor zorgde dat hij het volhield: you just keep me hanging on.

Weer een illusie armer, dacht ik in eerste instantie, maar elke keer als ik het liedje daarna hoorde, kon ik de gedachte niet onderdrukken dat het tóch over de liefde ging.

Ik besloot enkele Reed-experts te raadplegen. In mijn Nederlandse editie van de biografie van Victor Bockris over Reed kwam ik, merkwaardig genoeg, zelfs nergens de vermelding van Perfect Day tegen. Elders heeft Bockris gezegd dat Reed het liedje schreef toen hij verliefd was op ene Bettye Kronstadt, een vrouw die hij later meermalen in gezelschap zou mishandelen – want Reed kon een grote klootzak zijn, ook al wordt dat in deze dagen van rouw weinig gezegd.

Reed heeft zelf altijd ontkend dat het liedje over drugs gaat. „Het is een lief liedje, een beschrijving van een zeer oprechte relatie.” Kunnen we hem geloven?

Voorstanders van de positieve uitleg hebben erop gewezen dat Reed al een song over drugs, Heroin, had geschreven. Waarom zou hij dat nog eens doen? Daar zit wat in, al is het geen waterdicht argument, want waarom zou hij zich niet mogen herhalen?

Zo blijven voor- en tegenstanders van deze interpretatie om elkaar heen dansen. Joost Zwagerman schreef dat Perfect Day over „de kleine genoegens van een dag” gaat, hij ontwaarde hier zelfs een Simon Carmiggelt in Reed, maar kunstcriticus Hans den Hartog Jager reageerde dat hij het hiermee „hartgrondig oneens” was en vooral dreiging in Reeds tekst hoorde.

Ik blijf voor de ‘lieve’ interpretatie kiezen, al zie ik wel (Zwagerman trouwens ook) dat er een somber regeltje is waarin Reed zegt dat het voor hem een ongewone dag was: „I thought I was someone else, someone good.”

Het was een uitschieter, die dag, zoals alle perfecte dagen.

    • Frits Abrahams