Ondertussen op kantoor

Japke-d. Bouma geeft onmisbare tips om te overleven op kantoor. Deze week: koffie halen voor collega’s.

In de kantoortuin kun je van alles doen zonder dat het opvalt. Verliefd worden, aan iemands stoelpoten zagen, goed werk leveren, in een hoekje wegkwijnen. Als je het overdrijft, zou je zelfs kunnen zeggen dat je álles kunt doen op kantoor, zonder dat het ook maar iemand iets kan schelen. Behalve koffie halen. Om de één of andere mysterieuze reden kun je niet zomaar een bekertje koffie halen, helemaal alleen voor jezelf. Dat gaat zomaar niet. Er moet koffie worden gehaald voor anderen. De druk is enorm. Ik ken dus veel collega’s die vragen of iemand koffie wil. En dat dan al die hoofden hun kant opschieten. Als roofdieren. Te veel roofdieren. Zwart! Verkeerd met suiker! Verkeerd met een zoetje! Espresso met extra melk, latte-macchiato-zonder-suiker-maar-met-roerstaafje! Gewoon thee (maar geen groene, getver.) Of: nee, maar wel een glaasje water, graag – dat zijn de ergsten. Vervolgens zie je ze met lood in de schoenen en een papiertje met de bestellingen erop richting automaat sjokken en komen ze veel te laat terug, worstelend met ingezakte cappuccino’s, theetjes met koffiesmaak en bekertjes water met van die sliertjes koffiekleur erdoor. En dan maar uitdelen. En dat het dan nooit klopt en dat ze dan terugmoeten. Niet gek dus dat mensen me vaak vragen: haal ik nou wel of niet koffie voor mijn collega’s?

Ik zou zeggen: we stoppen ermee. Het is gewoon echt te veel gedoe. Die dienblaadjes met rondjes erin en dan voor tien man halen. En dat je dan niet meer weet welke die zonder suiker was. En wat de latte, en de cappuccino. En dan nog de vraag: wie bied je het aan: alleen de mensen vlakbij, of iedereen, en zo ja, waar houdt vlakbij dan op. Hou eens op zeg.

Ik zou zeggen: drink je koffie zoals het hoort: staande bij de koffieautomaat, en niks halen, voor niemand niet. Voordeel: je koffie is vers, warm en bruin van de tap en je hoort en ziet nog eens wat.

Er is misschien nog één alternatief: en dat is voor één exclusief iemand koffie halen, en verder voor niemand. En dan ook weer niet altijd. Dat houdt het spannend.

Maar het allerbeste blijft natuurlijk: voor iedereen koffie halen. Maar dan dus ook echt voor IEDEREEN. Dus voor het hele bedrijf. Voor de zesde verdieping, de vijfde, de vierde, de hele rimram. Dat je er de hele dag mee bezig bent, met zo’n karretje. ‘Ik ga toch joh! Geen enkele moeite.’ En flink aandringen als ze niet willen. En je even voorstellen als ze je nog niet kennen.

Of beter nog: even naar de Starbucks voor iedereen. Het is een blokje verderop, en je moet er even een bakfiets voor huren, en dan ben je inderdaad even weg ja, maar jullie wilden koffie, dus dan krijg je koffie. Als je iets doet in de kantoortuin, doe het dan goed.

Vandaag verschijnt Gids voor de Kantoorjungle (14,95 euro) van Japke-d. Bouma bij Nieuw Amsterdam. Het boek is een bundeling van de columns die zij eerder voor nrc.next schreef.