Pure jazz in speelstijl en taal net als Monk

Een oude man danst een joyeuze dans: hij fluistert over een „lijf tegen een droomlijf aangedrukt”. Ondertussen begeleiden de swingende klanken van het Kris Defoort Trio zijn zwaaiende armen en benen, dwingen zijn schouders in hoekige bewegingen.

Acteur Josse De Pauw en pianist Defoort brengen een hommage aan de Amerikaanse jazzpianist Thelonious Monk (1917-1982). Verwacht geen levensverhaal over Monk, eerder een associatieve monoloog van De Pauw over het ouder worden, over het verlangen naar de zoete jeugd en de bitterheid van de latere leeftijd.

De voorstelling is pure jazz in speelstijl en taal, net zo free als Monk zelf speelde. Jazz en ouderdom is een zeldzame combinatie, en daardoor des te gewaagder. Dramatisch hoogtepunt is de opsomming van ouderdomskwalen die De Pauw zingzegt op de stuwende klanken van piano, bas en drums. Het is een even rauw als poëtisch duet tussen tekst en muziek. De Pauw met zijn krachtige, grote lichaam en zijn sonore stem bezingt de vitaliteit van het leven, swingend en overrompelend. Mooiste zin: „Gebruik geen verkleinwoorden ; dat zijn de poortjes tot de hel.”

Kester Freriks

    • Kester Freriks