Paard dat dressuursport en Anky groot maakte

Bonfire

Het beroemde dressuurpaard van Anky Van Grunsven stierf. Zo’n intense band krijgt ze „nooit met een ander paard”.

Bonfire en Anky van Grunsven in Sydney, 2000 Foto ANP

Het was kort voor haar gouden optreden tijdens de Spelen van Sydney (2000), toen Anky van Grunsven in de olympische stallen op een strobaal zat en naar Bonfire keek. Ze huilde, in de wetenschap dat zij haar lievelingspaard, toen zeventien jaar oud en aan de vooravond van zijn pensioen, voor het laatst de ring in zou leiden.

Bonfire is gestorven. Het dier dat zowel Anky van Grunsven als de dressuursport in Nederland groot maakte, overleed gisteren, dertig jaar oud, in Erp, waar de amazone woont. Ze maakte het nieuws ’s avonds bekend via twitter. „My heart is broken. Bonfire died”, schreef ze. Ze was te aangedaan om verder te reageren.

De ruin, een Oldenburger, leed al enkele maanden aan een bijnierziekte. Nadat zich complicaties hadden voorgedaan, waaronder ontstekingen aan de hoeven, besloot Van Grunsven het dier te laten inslapen.

„De intense band die ik met Bonfire heb, zal ik nooit met een ander paard krijgen”, zei Van Grunsven dertien jaar geleden al in deze krant. Dat was kort voordat ze in Sydney voor het eerst olympisch kampioen werd. „Het is niet uit te leggen. Het is alsof je vraagt wat leven voor mij betekent. Het gaat niet eens om goud. Het is een voorrecht dat ik elke dag met zo’n paard mag werken.” Ze voegde toe: Het moeilijkste van paarden is dat je ze overleeft. ”

Het tweetal was 28 jaar samen. Op 21 maart 1983 werd Bonfire geboren in Lemwerder, bij Bremen. Van Grunsven kreeg het paard toen het twee was van haar vader. Makkelijk was de jonge hengst allerminst: extreem angstig, met een tomeloze energie. Maar toen Van Grunsven en haar partner en coach, Sjef Janssen, het bruine paard eenmaal hadden getemd, ontstond een unieke combinatie van dier en amazone. „Wat die twee met elkaar hebben, daar kom ik zelfs niet tussen”, zei Janssen eens. „Hij doet alles voor haar.”

Het sprookjesverhaal van Bonfire en de spontane Brabantse maakte iets los dat nooit eerder was vertoond: rond 2000 was het paard een begrip geworden in Nederland, ook buiten de paardenwereld.

Na de zege in Sydney genoot Bonfire van zijn oude dag in de wei in Erp. Het paard heeft er sinds 2005 een standbeeld.

Van Grunsven ging verder met Salinero. Met dat paard had ze nog meer succes: olympisch goud in Athene (2004) en Beijing (2008).

Na de Spelen van Londen, waar Van Grunsven en Salinero als zesde eindigden, ging ook Salinero met pensioen. Maar Bonfire bleef het eerste paard in de stal dat Van Grunsven ’s morgens begroette.