Hoe een verroest, halflek schip tegenwicht moet bieden aan grootmacht China

Een Amerikaanse helikopter zweeft boven zee tijdens een gezamenlijke militaire oefening van de Filippijnen en de VS, vorige maand. De landen gaan samenwerken in de Zuid-Chinese Zee. Foto AP / Aaron Favila

Ergens in de Zuid-Chinese Zee bij de Filippijnen ligt een oud, verroest schip. Wie niet beter weet, zou het aanzien als spookschip. Maar op het vervallen vaartuig wonen acht Filippijnse militairen met één opdracht: in de gaten houden wat China uitspookt op zee. Na eerder lof te hebben geoogst met Snow Fall, komt The New York Times nu met een indrukwekkende nieuwe multimediale longread over het leven van de acht opvarenden, en het doel waar zij voor strijden.


View Larger Map

Beeldvullende foto’s, landkaarten en video’s worden op een mooie manier afgewisseld met tekst en geluidsfragmenten van op het schip bij het Ayungin-rif. De beschrijving van de barre omstandigheden op de boot vormt de achtergrond voor een veel groter verhaal over de geopolitieke strijd die in de Zuid-Chinese Zee woedt.

Hoe half Azië ruziet over vijf vierkante kilometer land

De Spratly-eilanden worden opgeëist door China, Taiwan, de Filippijnen en Vietnam, zo blijkt. Maleisië en Brunei claimen delen van de archipel. Waarom deze landen ruziën over nog geen vijf vierkante kilometer land? Olie. En gigantische hoeveelheden aardgas. En heel veel vissen. Oh ja, en de op een na drukst bevaren zeeroute ter wereld. Om maar wat te noemen.

Nu China steeds machtiger en onverschrokkener wordt, mengen ook de Verenigde Staten zich steeds meer in het conflict. De Filippijnse mannen op hun roestige boot zijn intussen omsingeld door Chinese schepen. Het is een spel tussen kat en muis, of zoals het tijdschrift van de The New York Times het noemt “A Game of Shark and Minnow”.

The New York Times won met Snow Fall de Pulitzer Prize 2013 voor feature writing. In tegenstelling tot dat stuk en opvolgers als The Jockey, hoef je tijdens het lezen van A Game of Shark and Minnow niet te stoppen met lezen om video’s te kijken. Daar is goed over nagedacht, blijkt uit dit stuk op Poynter.

Lees en bewonder het hele verhaal van Jeff Himmelman (en negen collega’s) hier (7.626 woorden, ongeveer 34 minuten leestijd).

    • Laura Klompenhouwer