Ontroerende dialogen over liefdestrouw, ondanks alles

Overspel is een vrolijke drift, en geen fatale macht. Althans, in de visie van het Vlaamse toneelgezelschap Stan in samenwerking met Olympique Dramatique. In sierlijke stijl vertolken zij de zedenkomedie Het wijde land (1911) van de Weense arts Arthur Schnitzler (1862 – 1931) op ongekend lichtvoetige en opgetogen wijze. Gloeilampfabrikant Friedrich Hofreiter ruilt met gemak zijn vrouw in voor een minnares, aan welke innige affaire hij even luchtig ook weer een einde maakt. Overspel noemt hij een „recht binnen het huwelijk”. Overspel is echter ook het geheime vuur dat de hartstocht binnen het huwelijk telkens doet oplaaien.

Schnitzler was, evenals zijn stad– en tijdgenoot Freud, een psychoanalyticus. Het verbluffende van de voorstelling door Stan is het volkomen anti-psychologische spel. Acteurs Damiaan De Schrijver, Koen De Grave, Jolente De Keersmaeker en Sara De Roo geven kleur aan hun rollen door de vierde wand te doorbreken. Ze kaatsen de emoties van hun personages terug naar het publiek, alsof de tragiek niet bij hen ligt maar bij ons.

Matthias de Koning ontwierp een weids decor met tuinmeubelen. Een beschilderd doek ligt over de vloer gedrapeerd. Speelt een hevige liefdesscène zich tijdens een bergtocht af, dan zweven de spelers aan klimtouwen hoog in de nok. Acteur De Schrijver zegt: „Van de regisseur mag ik niet omhoog kijken.” Hij vraagt het publiek wat er te zien is, en krijgt volop antwoord. De dialogen over liefde en, ondanks alles, trouw, zijn van een diepe, soms ontroerende echtheid.

Kester Freriks