Tekenares liet kinderen dromen

Jenny Dalenoord (1918-2013)

De tekenares van Wiplala en andere kinderboeken was speels en ernstig tegelijk.

Omslag van het boek Wiplala van Annie M.G. Schmidt, met illustraties van Jenny Dalenoord, uit 1958.

Hoe veel kinderboeken ze ooit heeft geïllustreerd, is nauwelijks meer te achterhalen. De schattingen lopen uiteen van 150 tot 180. Maar er is er één dat altijd genoemd zal worden als het over Jenny Dalenoord gaat: Wiplala van Annie M.G. Schmidt, het sprookjesachtige en tegelijk satirische relaas over het tovermannetje dat onderdak vindt bij de familie Blom, en zich daar verschuilt zo lang het toveren – hier tinkelen genoemd – hem nog niet zo goed afgaat. Daarbij spraken de prenten volop tot de verbeelding – zwierig, vol vaart, een beetje cartoonesk, met veel bezienswaardige details. Schrijfster en tekenares wonnen er in 1957 de toenmalige Prijs voor het Beste Kinderboek mee. Vijf jaar later kwam het vervolgboek Wiplala weer.

Jenny Dalenoord is gisteren overleden, 95 jaar oud. Tot de bekendste boeken waarin haar tekeningen staan, behoren ook Gideons reizen van An Rutgers van der Loeff-Basenau, Padu is gek van Miep Diekmann, de door Annie M.G. Schmidt samengestelde kinderbloemlezing De Ark, de Jan Jaap-serie van Leonard Roggeveen en Muis, Mol, Rat van Jetty Krever, dat haar in 1982 een Zilveren Penseel opleverde.

Naast de talloze illustratieopdrachten maakte Jenny Dalenoord ook veel vrij werk: etsen, linoleumsneden en aquarellen, alles in dezelfde levendige stijl die in 1956 in het Algemeen Handelsblad werd omschreven als „gekund en bekoorlijk, speels en ernstig, kinderlijk en wijs, naïef en bezonken tegelijk”. Maar boven alles heeft ze ruim een halve eeuw lang veel betekend voor de kinderfantasie.