‘Ik leef mijn droom nog elke dag’

Manon Melis moet met de vrouwenploeg tegen Portugal en Noorwegen het mislukte EK van deze zomer wegpoetsen. „Ik dacht te veel na – en dat moet je dan niet doen.”

Manon Melis in de oefenwedstrijd Nederland-Australië. „Vroeger, in vriendenboekjes, schreef ik op dat ik later profvoetballer wilde worden.” Foto ANP

Daar stond ze dan. Alleen. Leeg. En teleurgesteld. Het was donderdag 18 juli van dit jaar, een dag na de uitschakeling van de Oranjevrouwen op het Europees kampioenschap in Zweden, toen Manon Melis weer thuiskwam in Malmö, de stad waar ze woont en voetbalt – bij FC Malmö.

Terwijl de overige speelsters met een bus doorreisden naar de luchthaven van Kopenhagen, vanwaar de vlucht ging naar Amsterdam, draaide Melis de sleutel om van haar appartement in Malmö. „Het was heel raar”, herinnert de spits. „Ik was vooral ontzettend teleurgesteld. Ik vond dat ik had gefaald, samen met het hele team. Dat gaf me een heel naar gevoel.”

Hoewel de focus van de Oranje-voetbalvrouwen alweer volledig op de komende twee WK-kwalificatieduels ligt – met zaterdag eerst Portugal (uit) en woensdag Noorwegen (thuis) – wordt er nog veel gesproken over het desastreus verlopen EK.

Na de jubel en lof van het EK in 2009, waar Nederland als debutant verrassend de halve finales bereikte, een wedstrijd die in eigen land door liefst 1,6 miljoen mensen bekeken werd, keek iedereen verwachtingsvol uit naar het EK in Zweden. Maar het mondde uit in een roemloze aftocht.

De cijfers zijn kil: in de drie poulewedstrijden wist Nederland, met Melis in de spits, geen enkel doelpunt te maken. Alleen tegen regerend wereldkampioen (en de latere Europees kampioen) Duitsland leverde dat één punt op (0-0).

Melis, zittend achter een cappuccino in het spelershotel te Purmerend, draait met lichte tegenzin de film nog eens terug van het afgelopen EK. Waar ging het nou precies mis?

Het EK begon voor Melis eigenlijk al voor het toernooi, met een overvolle persdag, waar alle landelijke kranten en talloze radio- en tv-stations present waren. „Ik denk dat we toen net iets te hard hebben geroepen dat we onze prestatie van vier jaar eerder minimaal wilden verbeteren”, zegt de afgetrainde spits na wat bedenktijd. „Dat was misschien niet zo slim, want daarmee leg je jezelf een enorme druk op. Andere landen stelden zich ook anders tegen ons op, waardoor wij ineens het spel moesten maken. Dat waren we niet gewend. Vier jaar geleden hield niemand rekening met ons en konden we vrijuit spelen. Dat zorgde uiteindelijk voor een heerlijke flow.”

Melis (27) noemt als illustratie het tweede groepsduel met Noorwegen. „Die Noren dachten: kom, we zakken terug, leunen lekker achterover en proberen uit de counter te scoren. Daar hadden wij moeite mee. We speelden in een veel te laag baltempo.”

Of ze zichzelf iets kwalijk neemt? „Oh, hou op”, zucht ze. Melis ziet zichzelf in gedachten weer die opgelegde kans missen tegen Duitsland. Ze kijkt even weg. Dan: „Ik dacht te veel na – en dat moet je op zo’n moment juist niet doen. Als je vol zelfvertrouwen bent, schiet je zo’n bal gewoon binnen. Kennelijk had ik dat niet.”

Tijd om de uitschakeling op het EK te verwerken had de Rotterdamse nauwelijks. Drie dagen na thuiskomst stond Melis alweer op het trainingsveld bij FC Malmö, terwijl veel teamgenoten nog actief waren voor hun land op het EK. Een dag later wachtte een bekerwedstrijd in Häslleholm. „Op een knollentuin voor vijftien toeschouwers”, weet ze, terwijl ze haar ogen wegdraait.

Veel steun had ze in die dagen aan haar vriend, de basketballer Ties Theeuwkens (Den Helder), en haar vader Harry Melis, oud-speler van onder meer Feyenoord. „Dat was wel prettig. Mijn vader speelde vroeger op dezelfde positie, dus hij weet meteen wat ik bedoelde. Verder was het fijn om af en toe even mijn frustratie kwijt te kunnen.”

Maar inmiddels, ruim drie maanden later, is de kwalificatiereeks begonnen voor het WK, waarvoor Nederland zich nog nooit eerder wist te plaatsen. Het toernooi vindt over twee jaar plaats in Canada. Melis, die deze maand opnieuw (voor de derde keer) landskampioen werd met FC Malmö, waar ze ook drie keer topscorer werd, denkt dat het tweeluik met Noorwegen cruciaal zal zijn voor groepswinst. „Revanche speelt zeker een rol”, benadrukt de topscorer aller tijden van Oranje (48 doelpunten in 102 wedstrijden). „Niet alleen voor de nederlaag op het EK tegen Noorwegen, ook voor ons eigen falen.” Nederland ontvangt Noorwegen woensdag in Volendam. Daarna vliegt Melis meteen terug naar Zweden, waar FC Malmö in de achtste finales van de Champions League bekerhouder VfL Wolfsburg ontmoet. Stuk voor stuk grote wedstrijden. Melis lacht als ze beseft wat voor gelukzalig leven ze leidt. „Vroeger, in vriendenboekjes, schreef ik op dat ik later profvoetballer wilde worden. Jongens zeiden dan lachend: ‘Dat kan niet, want je bent een meisje.’ Soms denk ik daar nog wel eens aan terug. Ik ben mijn droom achternagegaan. En eigenlijk leef ik die droom nog steeds. Nog elke dag.”

    • Jan Cees Butter