Generatie Nix? Nee joh, generatie Luxe

Ze zijn 43 tot 58 jaar. Verdienen 49.000 euro bruto. Mannen werken 40,7 uur per week, vrouwen 27,7 uur. 30 procent is hoogopgeleid. De gemiddelde schuld is, inclusief hypotheek, 227.000 euro

Behoort hij tot een verloren generatie? Michaël Stamatiou (53) kijkt vreemd op. „In onze tijd was er toch altijd wel geld?”

Midden in de crisis van de jaren tachtig begon generatie X, de huidige veertigers en vijftigers, met werken. Jongeren die van het hoger onderwijs kwamen, kregen geen baan. En toen de economie weer aantrok, namen werkgevers eerst mensen aan die net van school kwamen. Generatie X werd generatie Nix.

Michaël Stamatiou had mazzel: hij studeerde af in 1989 – net na de crisis. Zeven jaar had hij over zijn studie geschiedenis gedaan („dat kon toen nog”) en hij ging werken als onderhandelaar bij de politievakbond. Daarna werd hij conflictbemiddelaar. Zijn loon steeg gedurende zijn carrière stapsgewijs. Nu traint Stamatiou ondernemingsraden en zit hij rond het gemiddelde salaris van een generatie X-man: zo’n 60.000 euro bruto per jaar.

Psycholoog Aart Bontekoning, schrijver van het boek Generaties! Werk in uitvoering, kenmerkt de generatie X als „de meest realistische en risicomijdende generatie”. Dat komt, zegt Bontekoning, doordat ze zijn opgevoed door de ‘stille generatie’, van voor de oorlog. „Dat waren zeer behoudende mensen, echte spaarders. Dat behoudende hebben ze overgedragen op hun kinderen”.

Stamatiou vindt het ook belangrijk om „spaarzaam” te zijn. „Je moet geen hypotheken en leningen aangaan die de waarde van je huis overstijgen”, zegt hij.

Met zijn pensioen is hij niet zo bezig. Dat is voor latere zorg. Wel ziet Stamatiou dat de generatie voor hem, de babyboomers, het op dat vlak beter hebben geregeld. „Mijn generatie kan niet meer met de vut, en zal ook tot 67 moeten doorwerken. Daar hebben de babyboomers meer geluk mee gehad.”

Maar de generatie Nix: zo ziet Stamatiou zijn leeftijdsgenoten niet. „Je kunt niet zeggen dat wij geen kansen hebben gehad”, zegt hij. „We zijn zorgeloos opgegroeid, we konden studeren, onze huizen zijn alleen maar in waarde gestegen.” Wat nou verloren generatie, zegt Stamatiou. Je zou zijn generatie beter de generatie Luxe kunnen noemen.