Dus nu weer wintertijd?

In het boek Momenti di trascurabile felicità beschrijft de Italiaanse schrijver en filmmaker Francesco Piccolo (1964) waarnemingen die je meteen herkent, maar waar je eigenlijk nooit bij stilstaat. De betekenis van het smsje ‘waar ben je?’ om 23 uur betekent veel meer dan je op het eerste moment denkt. Of de schoenverkoper die jouw maat niet heeft en dan altijd een maat groter of kleiner aanbiedt. Zo schrijft hij over de zomertijd en wintertijd:

‘De dag waarop de zomertijd ingaat, of de wintertijd. Omdat niemand weet of deze keer de wintertijd ingaat in plaats van de zomertijd, of de zomertijd in plaats van de wintertijd; en of we ’s nachts een uur langer of een uur korter kunnen slapen. Dit veroorzaakt dodelijk vermoeiende discussies, die doorgaan totdat het uur voorbij is waarop de wijzers worden verplaatst. En daarmee is ook het eventuele uurtje slaap tenietgedaan. Want er is altijd wel iemand die, ook al hebben ze het voor hem op papier uitgetekend, niet overtuigd is en zegt dat het volgens hem het tegenovergestelde is: oftewel, dat we een uur langer kunnen slapen en niet een uur korter, zoals jullie allemaal zeggen (of een uur korter en niet langer).

Als je geeuwt, of zegt dat je honger hebt, of moe bent, is er altijd wel iemand die je helpt herinneren dat dit logisch is, want het is tien uur, maar eigenlijk is het elf uur; het is twee uur, maar eigenlijk is het één uur. En dan, als om zeven uur ’s avonds de zon nog zo hoog staat en je ontroerd raakt omdat je inmiddels voelt dat de lente is begonnen, en je zegt ‘wat heerlijk, de dagen worden langer’, vertellen ze je dat het niet helemaal zo is, want het klopt dat het zeven uur is, maar eigenlijk is het zes uur en alleen daarom staat de zon nog hoog.

En zo word je meteen weer verdrietig.

Maar het is wel leuk wanneer in het hoekje onderin op de eerste pagina van de krant een tekening staat van een klok met het onderschrift: VERGEET NIET VANNACHT DE KLOK EEN UUR VOORUIT (OF ACHTERUIT) TE ZETTEN. En de dag erna staat er: HEBBEN JULLIE ERAAN GEDACHT DE KLOK EEN UUR VOORUIT (OF ACHTERUIT) TE ZETTEN?’

Uit: Momenten van onverwacht geluk, Wereldbibliotheek, Amsterdam. Vertaling Miriam Bunnik