Duitse Mark

‘Hoe bedoel je: ik weet wat je gaat zeggen!?”, lacht Mark verlegen tegen Barack. „Omdat je je hele verhaal al tegen Angela hebt afgestoken”, zucht Obama, „dus bespaar jezelf de moeite. Maar ik begrijp dat je tegen mij wilt gaan zeggen dat het niet kan dat wij jullie afluisteren? Dat is spierballentaal zeg. Daar schrik ik echt van. Mark Rutte, de minister-president van het alom gevreesde Nederland, leest de president van de Verenigde Staten de les! Ik voel nu al een zwaar weekend aankomen. Vrees dat ik twee dagen knarsetandend door de tuin van het Witte Huis loop te ijsberen om een antwoord te verzinnen op jouw keiharde kritiek.

„Laat me niet lachen Mark. Denk eens na. Je weet toch zelf dat je niet meer dan een muisje bent. Laatst mocht je even piepen tegen Poetin over die dronken diplomaat. Toen dacht je dat je Vladimir echt aan de lijn had. De Russen hebben gewoon een helpdesk voor klagende bondgenootjes en daar zitten een stuk of wat mannen die de president vlekkeloos na kunnen doen. En daar mogen jullie, briesende dwergstaatshoofdjes, eventjes stoom afblazen. Wie denk je dat je nu aan de lijn hebt? Trouwens, ik zie dat je helemaal geen officieel staatshoofd bent. Jullie hebben nog een of andere halve Duitser als koning. Een koningshuis met erfopvolging. Wat lief! En dat in 2013.

„We hebben afgelopen week hier ook erg gelachen om jullie Rabobankje. Hun top ziet voortaan af van bonussen en maakte daarna bekend dat ze een boete van bijna een miljard aan hun broek hebben hangen. Dat heet humor! Dat zijn toch die bankbobo’s die als enigen in de wereld niet wisten dat hun wielerploeg apestoned van de epo door Frankrijk koerste? Aandoenlijk. En was er geen controle vanuit De Nederlandse Bank? Of zitten die nog steeds, net als in de tijd van Dickie Scheringa, als een stelletje ambtenaren lekker te tukken?

„Of wil je het over die zielige zeurpietendiscussie van jullie hebben? Dat gedoe met Zwarte Piet. Wij volgen dat hier een beetje en lachen ons helemaal het schompes. Vooral om het feit dat onlangs bij Lampedusa een van de vele pietenboten werkelijk omsloeg en jullie media daar minder aandacht aan besteedden dan aan de hulpjes van die ouwe roomse sprookjespedo, die zogenaamd met zijn paard over de daken rijdt. Geloven jullie kinderen dat trouwens? Die lusten dus ook wel een jointje!

„Luister Mark, die Zwarte Piet van jullie lijkt op heel veel, maar niet op een neger. En ik kan het weten want ik ben zelf een neger! En je moet tegen die Prem zeggen dat Zwarte Piet eerder in Nederland was dan hij. En als je Piet geel schminkt krijg je binnen de kortste keren de afhaalchinees achter je aan. Maar babbel lekker politiek correct verder in jullie praatprogrammaatjes. Misschien is een groene Piet een idee en laat hem in plaats van pepernoten stukjes bleekselderij strooien. Dit in het kader van de strijd tegen de obesitas. Wel goed dat iemand de Verenigde Naties op de zaak heeft gezet. Daar vinden ze het hartstikke gezellig om tussen alle afgehakte handen en voeten van de verminkte oorlogsslachtoffers even heel hard te proesten van het lachen. Zo grappig dat een landje zich hier serieus druk om maakt.

„Maar goed, je belde me om mij de les te lezen omdat ik je buurvrouw Angela heb afgeluisterd. Was nog een hele klus. Die Duitse heks kakelt namelijk in een krakende Nokia, de tamtam onder de mobieltjes. Dat ding werkt nog op kolen. Wat een armoe. En dan die gesprekken van die saaie muts. Zit geen geile lettergreep tussen. Daarom zijn we ook gestopt met jou af te luisteren, Mark. De dienstdoende luistervink viel steeds in slaap. Die gesprekken tussen jou en je moeder over je wasgoed. Snurk! Berlusconi en Strauss Kahn! Dat waren gesprekken! Om die telefoontjes werd hier gevochten.

„Maar goed, ik ga hangen want ik heb geen zin in je depressieve geleuter. Ik wil optimisme! Weet je aan wie je wat dat betreft een goed voorbeeld kunt nemen? Frank de Boer. Steeds verliezen en toch dik tevreden. Zo kom je uiteindelijk het verst. Oké man, groeten, ook aan je moeder!”