Ik vind wel dat die mensen mogen leven

‘Het zal me een rotzorg zijn’ (RTL5).

Mike (27) is spastisch en zwaar gehandicapt. Hij woont zelfstandig, maar elke avond en ochtend komt Jolande van de thuiszorg hem helpen met naar bed gaan en opstaan. Daar is een uur of twee mee gemoeid, ongeveer even lang als werkloos feestbeest Silfred (20) rond dezelfde tijd nodig heeft om zich mooi te maken voor hij de stad in gaat. In zijn eigen woorden: „Mijn leven bestaat uit make-uppen, feesten en neuken”.

Daar zit een televisieformat in, dacht producent Ewout Genemans, die ons eerder vergastte op programma’s als Passie in de Polder over amateurpornografen en Ik heb HET nog nooit gedaan. Eveneens voor RTL 5 ontwikkelde hij nu Het zal me een rotzorg zijn, heel in de verte geïnspireerd door de Franse filmhit Intouchables, over de vriendschap tussen een verlamde aristocraat en zijn tot een etnische minderheid behorende verzorger.

Deze realityvariant is eerder verwant aan Puberruil (KRO). We moeten huiveren en vooral lachen om de misverstanden die worden uitgelokt door de onverhoedse confrontatie van subculturen. Silfred heeft nog nooit een kant-en-klaarmaaltijd in een magnetron gezet, want hij eet altijd patat of in een restaurant. Ook heeft hij nog nooit een gehandicapte van dichtbij gezien. Hij vindt „kwijlende mongolen” best wel eng en zegt tegen de camera: „Ik vind op zich wel dat die mensen mogen leven, maar niet in mijn buurt”. Als motief voor zijn keuze stelt hij dat er nu eenmaal sierpaarden en werkpaarden zijn.

De voice-over van Cees Geel stookt het vuurtje hier en daar nog verder op. Silfred komt een paar dagen helpen met tanden poetsen en boterhammetjes smeren. Als hij hoort dat Mike net als hij op mannen valt, staat hij doodsangsten uit. Hij zal toch niet verliefd worden? Hoe stelt Mike zich dat voor? „Ik hoop dat je een beetje mijn rechterhand wordt”, zegt Mike. „Als Silfred dat maar trekt”, grapt Geel dubbelzinnig.

Het wordt niet echt een heel mooie vriendschap. Mike wordt meegetroond naar een boot in de Gay Pride Parade. Hij geniet van het zicht op de mannenlijven, maar heeft de volgende ochtend acute blaasontsteking. Dan moet op medisch advies de gelegenheidsmantelzorger maar even gaan wieberen.

Ik moest af en toe wel grinniken. Daar tegenover stond veel weerzin tegen de manipulaties en het dik aangezette moralisme. Verwend nest, die Silfred, zo wordt ons min of meer ingepeperd. Als hij tegen het eind van de show als kind van een drugsverslaafde blijkt te zijn opgegroeid in pleeggezinnen, is het te laat om alsnog een slachtoffer van zijn personage te maken.

De trend in realityshows is dit seizoen een beetje het oprekken van de geloofwaardigheid. Is het nog wel de werkelijkheid die we zien? Als op één avond concurrerende talkshows als De Wereld Draait Door (VARA) en RTL Late Night dezelfde acteurs aan tafel hebben zitten, om te praten over hun poseren als exotische wilden tegenover gefopte BN’ers in Welkom bij de Kamara’s (zaterdag bij SBS 6), dan zal dat wel een hit worden.

    • Hans Beerekamp