Blij blond blaadje van Fem en Jans

Damesmerk heeft ook een blad.

Je moet er van houden. Van de kleurtjes. De glimlachjes. De tekstballonnetjes. De verkleinwoordjes van het merk Blond. In twaalf jaar groeide het merk, opgericht door de blonde Janneke Dröge en Femque van Geffen, uit van serviesmerk tot een groot bedrijf met allerhande spullen. Allemaal bedrukt of beschilderd met kleurrijke tekeningen.

Bij sommigen roept Blond haat op. Elle-hoofdredacteur Cecile Narinx schreef vorig jaar in de Volkskrant over het ‘getut’ van Blond en vergelijkbare merken: „Als ik zo’n Blond-mok zie met pratende vrouwtjes en de tekst ‘BLABLABLABLA’ erbij, dan krijg ik, heel gek, zin om hem hard tegen een muur aan te gooien.”

Daar staat een enorme groep fans tegenover. Sinds deze week is er een eigen tijdschrift, Blond Magazine. Het duo werkte samen met uitgever Audax, dat 60.000 exemplaren heeft gedrukt. Of er meer nummers komen, hangt af van de verkoopcijfers.

Het blad is minder Blond dan je zou verwachten, maar Blond genoeg om de fans tevreden te stellen. De drukke tekeningen, zo overheersend op de producten, komen nauwelijks terug. De vormgeving is opvallend rustig. Het papier is mat, over de fotografie ligt een softe filter. Ook de inhoud is niet zo zoet als je zou vermoeden. Er is een portret van zangeres Dolly Parton, beroemd om haar uitspraak „it takes a lot of money to look this cheap”. De borduurpagina geeft patronen voor teksten als ‘Nu even niet’ en ‘Lik mijn reet’.

Wel dringt zich de vraag op wat er in de volgende edities moet komen. In nummer 1 is immers al veel kruit verschoten: er is een lang interview met ‘Fem en Jans’. De woonproductie bestaat uit binnenkijken bij de twee thuis: weinig roze, wel een in een witte wand ingebouwde pizzaoven. En dan worden ook nog fans geportretteerd met hun gepersonaliseerde Blondproduct. Astrid kreeg voor haar 18e verjaardag een bord cadeau van haar ouders, met daarop haar konijn Snoopy en haar balletschoenen. „Vanaf dat moment at ik elke dag van dit bord, ik werd gewoon vrolijk als ik het zag. Inmiddels ben ik van mijn anorexia af.”

Janneke en Femque geven in het blad toe zelf ook wel eens moe te worden van hun stijl. „Fem en ik zijn een weg ingeslagen en die weg bestaat uit de kleur roze, poppetjes en grappige tekstjes. Zodra wij iets anders zouden doen, wordt dat niet ingekocht, want dat is niet Blond.” Femque: „Dat is wel eens beklemmend.”