Guy Cassiers maakt rigide ‘MCBTH’ van Shakespeares bloedige koningsdrama

De drie heksen die Macbeth het koningschap toefluisteren, zijn gehuld in giftig groen licht. Ze duiken op uit het duister. Angstaanjagende wezens gehuld in ragfijne kostuums als spinnenwebben. Regisseur Guy Cassiers van het Vlaamse gezelschap Toneelhuis maakt een rigide, harde en rauwe versie van Shakespeares gewelddadigste drama dat hij kortweg MCBTH noemt. Tijdens het spel verschijnen op de zwarte achterwand fragmenten uit de tekst, begeleid door roffelende percussie en zang gecomponeerd door Dominique Pauwels van Muziektheater Lod. Als in een refrein keren telkens de woorden terug: „Goed is kwaad. Kwaad is goed.” De live uitgevoerde muziek en de ritmisch uitgesproken teksten geeft de voorstelling de allure van een explosief zangspel. De compacte vertaling van Hugo Claus harmonieert prachtig met deze vorm.

Cassiers’ enscenering is het tegenovergestelde van de bloedige regie die Johan Simons vorig seizoen maakte bij Toneelgroep Amsterdam. Cassiers kiest voor esthetiek. De koninklijke kostuums, uitbundig versierd met tressen en knopen, veranderen van smetteloos wit naar zwart. Tom Dewispelaere in de titelrol en Katelijne Damen als Lady Macbeth vormen een ijzingwekkend moordenaarskoppel. Een van de mooiste scènes uit het drama vormt Macbeths waanzinnige strijd tegen het woud van Birnam. Een leger soldaten, verscholen achter boomtakken, trekt op naar Macbeths vesting om de nieuwe tiran te wreken. Deze camouflage maakt Macbeth gek.

De spookbeelden om hem heen en de angstaanjagende muziek maken van hem een slachtoffer van zijn eigen wanen. Dat bewegende woud vormt in Cassiers’ visie onderdeel van het decor, bestaande uit houten latten: scène na scène rukt dat met krakend geweld op naar de voorzijde van het toneel, om tot slot Macbeth geheel te vernietigen. Hij heeft zichzelf kapotgemaakt.