Opinie

    • Carolien Roelants

Voetbal als politieke ramp

Heeft Egypte een geliefde nieuwe sterke man, verliest het nationale voetbalelftal van Ghana! Met 6-1 maar liefst. Dat is geen nederlaag, dat is een nationale ramp. Wel eens in Egypte geweest als het nationale elftal speelt? In alle cafés zit iedereen op elkaar gepakt en gebiologeerd voor de buis. De hele buurt houdt de adem in bij gevaar voor eigen doel. Een ramp dus.

De kans is zo goed als verkeken dat Egypte zich kwalificeert voor het WK in Brazilië. Half november volgt nog de tweede wedstrijd tegen Ghana in hun play-off voor Brazilië. Maar we kunnen allemaal rekenen.

Het is niet zo dat Egypte zomaar een vijfde-klasse- onderbond-team heeft. Het won in 2006, 2008 en 2010 de Afrika Cup. Des te erger dus dat het vorige week met dergelijke cijfers verloor van Ghana, laten we zeggen: niet bepaald het Brazilië van Afrika.

Dat komt ervan als de ster van de ploeg, Mohammed Abu Trika, een openlijke fan is van de nu verdoemde Moslimbroederschap, zeggen de aanhangers van sterke man generaal Abdul Fattah al-Sisi en diens staatsgreep van drie maanden geleden. Die zijn ver in de meerderheid, dus Abu Trika heeft meteen zijn conclusies getrokken en voor het nationale team bedankt. Het zou me niet verbazen als hij ook ondergedoken is, of naar het buitenland vertrokken. Aanhangers van de Broederschap roepen weer dat de coupplegers niet alleen de revolutie, maar ook het voetbal hebben verpest. Maar ja, hun druiven zijn zuur. Het neutraalst nog was de analyse dat zwarte magie was toegepast.

Hoe dan ook, de Amerikaanse coach Bob Bradley is nu voor beide zijden een spion die moet worden vervolgd. Het was al een wonder dat hij nog als coach werd getolereerd. Sisi’s aanhang en de Broederschap zijn het maar over één ding eens: dat buitenlanders, Amerikanen voorop, verantwoordelijk zijn voor alles wat niet goed loopt in het land. Hoe dat moet als toeristen ooit terugkeren naar dit xenofobe Egypte, is mij niet duidelijk.

„Sorry lieve mede-Egyptenaren, we zijn al een hele tijd de grootste losers”, schreef blogger Zeinobia vorige week. En ze heeft gelijk, ben ik bang.

Niet zozeer omdat Egypte het onderspit dolf tegen Ghana. (Speelde het Nederlands elftal kortgeleden niet gelijk tegen Estland? Zijn wij losers?) Maar omdat Mubarak weer is opgestaan in de gedaante van Sisi, die in chocolaatjes met zijn beeltenis wordt geëerd.

Geen probleem dat Moslimbroeders nog harder worden vervolgd dan onder Mubarak gebeurde en alle critici als verraders worden bestempeld. De media zingen collectief Sisi’s lof en een campagne is gelanceerd om de generaal, de Leeuw van het Egyptische Leger, ertoe te bewegen zich kandidaat te stellen voor het presidentschap.

Het is in Gods hand, zei hij bescheiden. Ja, de contra- revolutie is geheel geslaagd in Egypte, dát is de ramp.

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt op deze plek iedere dinsdag de feiten van de hypes.

    • Carolien Roelants