Bever in Pernis

Vorige week bracht de dierenambulance Zuid-Holland Zuid een versdode bever (Castor fiber). Het knaagdier was gevonden langs de Oud Pernisseweg, in de Rotterdamse deelgemeente Pernis. Het is de tweede bever uit de Maasstad die ‘het Natuurhistorisch’ binnenkreeg. De eerste werd begin juni 2012 dood uit de Nieuwe Maas bij het Noordereiland gevist. Dit 106 centimeter lange wijfje documenteerde de recente opmars van de Biesboschpopulatie.

De bever uit Pernis is ook een wijfje, met een kop-staartlengte van 110 centimeter. Bij sectie wijzen de oude, ingedroogde eierstokken op een lang en vruchtbaar leven dat abrupt ten einde kwam door ernstig inwendig letsel: bekken en achterpoten zijn verbrijzeld en de ontlasting bevindt zich grotendeels in de borstholte. De bever is een overduidelijk verkeersslachtoffer. Haar laatste maaltijd (groen en zaagselachtig) geurt naar pas gemaaid gras en zoethout.

De vindplaats – Pernis, midden in het Rotterdamse havengebied – is opmerkelijk. Daarom ga ik er kijken. De exacte locatie is een parkeerplaatsje langs een drukke weg, aan de rand van Kinderspeelbos Pernisserpark. Sporen van de aanrijding zijn weggeregend, maar een berk wijst erop dat de bever er in zijn element is geweest.

De boom is keurig volgens het boekje kegelvormig afgeknaagd. De verse houtsnippers ruiken net zo lekker als de maaginhoud.

De auteur is bioloog en conservator van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam.