Vrouwen onderdrukt? Een leugen!

Vrouwen hebben niets te klagen over de wijze waarop mannen hen behandelen. Dat vindt de historicus (m) Martin van Creveld.

Een bulldozer aan het werk bij een kolenmijn in Kentucky. 40 procent van de uitstoot van CO2 in de VS komt door kolen. Het is de meest vervuilende energiebron. Foto AFP

Er zijn vijftig jaar voorbij sinds Betty Friedan, die later bekend werd als de hogepriesteres van het feminisme, haar The Feminine Mystique publiceerde. En wat voor vijftig jaar zijn dat geweest! Triljoenen boeken, artikelen en interviews van alle soorten hebben ons duidelijk gemaakt dat vrouwen gediscrimineerd, verdrukt, gebruikt en misbruikt zijn door mannen. Het spervuur aan beschuldigingen is intens en meedogenloos. Het begint wanneer we op de kleuterschool zitten en vergezelt ons vaak tot aan het graf.

Maar zijn de beschuldigingen ook waar? Hebben vrouwen het ook werkelijk slechter dan mannen? Wanneer dat zo is, hoe kan het dan dat de maatschappij mannelijke scholieren altijd veel harder heeft behandeld om volwaardig lid van de maatschappij te kunnen worden dan vrouwen – vanaf het oude Egypte tot aan de moderne militaire academies (voordat ze gemengd werden)?

Hoe komt het dat mannen, vanaf de Bijbelse Jacob tot aan het hedendaagse India, op een of andere manier altijd moesten betalen voor het recht op trouwen, terwijl vrouwen dat niet deden? Hoe komt het dat mannen, vanaf het moment dat aan Adam gezegd werd dat hij ‘in het zweet zijns aanschijns’ zou eten, tot op de dag van vandaag praktisch altijd het zwaarste, smerigste en allergevaarlijkste werk uitvoeren en de overgrote meerderheid van aan werk gerelateerde ongelukken ondergaan?

Als het waar is dat vrouwen verdrukt zijn, hoe komt het dan dat in de meeste landen, vanaf Talmoedische tijden tot aan het heden, de wet mannen altijd heeft verplicht om hun vrouwen te verzorgen, maar nooit andersom? Hoe komt het dat vrouwen volgens een VN-onderzoek in dertien verschillende landen twee keer zoveel uur per dag besteden aan slapen, rusten, eten, opmaken en socializen dan mannen?

Vrouwendienstplicht

Duizenden jaren geleden kon de seriemoordenares Medea er in de Griekse mythologie niets minder dan ongestraft in een wagen wegkomen die haar ter beschikking was gesteld door de zonnegod Helios. In het Texas van vandaag wordt tien keer vaker een veroordeelde mannelijke moordenaar geëxecuteerd dan een vrouwelijke. Wanneer het rechtssysteem in de VS vrouwen hetzelfde zou behandelen als mannen zou het aantal vrouwelijke gevangenen in het kwadraat zijn toegenomen. Sinds de oorlog is uitgevonden zijn vrouwen nooit gedwongen te vechten; dat is zelfs van toepassing op het hedendaagse Israël, het enige land in de geschiedenis dat vrouwendienstplicht kent.

Vandaag heeft ieder noemenswaardig ziekenhuis een afdeling voor vrouwenziekten, met name voor borstkanker. Maar gelijkwaardige klinieken om prostaatkanker te behandelen, zijn zeldzaam, terwijl het toch net zo dodelijk is, zo niet nog iets dodelijker. In veel ontwikkelde landen worden twee van iedere drie dollars in de medische zorg aan vrouwen besteed. De financiering van medisch onderzoek is nog onevenwichtiger. Alhoewel vrouwen vaker zelfmoordpogingen doen dan mannen, doen de meesten maar alsof: wanneer het aankomt op geslaagde pogingen is de verhouding precies omgekeerd.

En er is meer. Telkens wanneer er zich een gijzelingssituatie voordoet, zijn het de vrouwen (en kinderen) die als eerste worden vrijgelaten. Zelfs wanneer een klimpartij in de bergen mislukt, wordt verwacht dat de mannen zich opofferen voor de vrouwen en niet andersom. Op tv is mannenbloed goedkoop: een schrijver heeft geturfd dat op het scherm tweehonderd mannen sterven voor iedere vrouw die hun lot deelt. Een vrouwendood is hier vrijwel altijd een tragedie. Wanneer een man sterft, is het óf zijn eigen schuld, óf zijn dood is onderdeel van het vermaak.

Zelden zijn de dingen zo eenvoudig als ze lijken. In het Oude Testament wordt de man die zijn zus verleidt ter dood gebracht. De tekst bevat geen enkel woord over het omgekeerde. In het Byzantijns recht moest de man die schuldig was aan hoererij een boete betalen – die gedeeltelijk naar de vrouw ging met wie hij geslapen had. Wanneer hij niet kon betalen, moest hij de amputatie van een lidmaat ondergaan – omgekeerd gebeurde het echter niet.

In de geschiedenis zijn mannelijke homoseksuelen in vele culturen met groot machtsvertoon vervolgd, maar lesbische vrouwen bleven onaangeraakt. Terwijl zo’n 10.000 homoseksuelen in de concentratiekampen stierven, blijkt geen enkele lesbische vrouw ooit gearresteerd te zijn om diezelfde reden.

In het kort, vrouwenonderdrukking is een mythe – het is een leugen. Voor ieder nadeel dat het vrouw-zijn met zich meebrengt, zijn er privileges die zij en zij alleen geniet. In werkelijkheid zijn het de mannen die altijd de grootste last hebben gedragen en dat vandaag de dag nog steeds doen. Zij zijn het die het meeste werk in het leven doen, moeilijkheden verdragen en daardoor sterven. Niet toevallig is hun levensverwachting vandaag de dag in 194 van de 194 landen lager dan die van vrouwen.

In aanmerking genomen dat mannen de onvruchtbare sekse blijven, maar ook, fysiek gesproken, de sterkere sekse zijn, is dit hoe het zou moeten blijven. Iedereen van ons is uit een vrouw geboren. Als volwassen man zou ik niet willen dat vrouwen zich voor mij zouden opofferen (als kind is het een ander geval). Het zou echter fijn zijn wanneer we, te midden van de tsunami aan rioolinhoud die feministen de laatste vijftig jaar over onze hoofden hebben uitgegoten, van tijd tot tijd een vriendelijke vrouwenstem konden horen die zegt: ‘Dankje, vriend.’