En de prestigieuze landbouwprijs gaat naar... onszelf!

Foto Bloomberg

Een vogelverschrikker met een doodshoofd. Prikkeldraad ervoor. Verschroeide aarde. De foto op de site van Sum of us, een ngo die zich inzet voor een duurzame wereld, illustreert de woede over de deze week uitgereikte World Food Prize, ook wel de alternatieve Nobelprijs voor de landbouw genoemd. Die jaarlijkse prijs van 250.000 dollar (185.000 euro) is bedoeld voor personen die de wereldvoedselvoorziening hebben verbeterd. Maar waarom, zo vraagt Sum of us zich af, gaat hij dit jaar dan naar drie grondleggers van de plantenbiotechnologie, waaronder Robert Fraley, tegenwoordig hoofd technologie bij het Amerikaanse biotechbedrijf Monsanto, en Mary-Dell Chilton, die bij het Zwitserse Syngenta werkt? Deze multinationals produceren genetisch gemodificeerde gewassen, voor velen HET KWAAD. Vandaar die enge foto. Vandaar ook de petitie die te ondertekenen is op de site van Sum of us, uit protest tegen de prijsuitreiking – een half miljoen mensen heeft dat inmiddels gedaan.

Ook talloze andere milieuclubs, vredesorganisaties en vrouwenbewegingen hebben kritiek op de uitreiking. Hoeveel dragen genetisch gemodificeerde gewassen nou werkelijk bij aan het verminderen van armoede? Aan voedselzekerheid? Bovendien, hoe kun je de prijs uitreiken aan iemand – in dit geval Robert Fraley – die zo’n hoge positie bekleedt bij Monsanto, als het bedrijf de prijs tegelijk sponsort? Is dat niet een afkeurenswaardig geval van: ‘En de prijs is voor... onszelf?’

Genetisch gemodificeerde gewassen blijven een splijtsteen. Je bent voor of tegen, zo lijkt het. Intussen is het aantal boeren dat gmo’s verbouwt in de afgelopen vijftien jaar gegroeid tot 17 miljoen wereldwijd. Weinig landbouwinnovaties hebben zich zo snel verspreid.

Marcel aan de Brugh

    • Marcel aan de Brugh