De intocht Het organisatiecomité kan het nooit goed doen

In het dagelijks leven is Henk Leegte een doopsgezinde dominee. Dezer weken is hij vooral voorzitter van het comité dat de Amsterdamse intocht van Sinterklaas organiseert – 300.000 bezoekers het grootste Sinterklaasevenement van Nederland. Jarenlang was het een groot kinderfeest, dat hij met vele andere grote en kleine Amsterdammers enthousiast en vrijwillig organiseerde. Maar de laatste jaren woekert de Zwarte Piet-controverse er steeds verder overheen.

Vorig jaar liet het comité onderzoek doen naar de mening van Amsterdammers: 7 procent van de ondervraagden had last van Zwarte Piet, 93 procent niet. „Misschien dat hier mijn doopsgezinde achtergrond meespeelt”, zegt Henk Leegte, „maar al zijn die 7 procent misschien maar weinig mensen, het zijn wel mensen.”

Hij heeft zich „laten raken” door brieven van mensen die gekwetst waren. „Er is een groep die zegt: dit is niet leuk. En onze bedoeling is juist een leuk feest voor de kinderen van Amsterdam. Zo inclusief mogelijk.”

Als het aan Leegte ligt gaat het voorkomen van Zwarte Piet dan ook veranderen, „langs de weg der geleidelijkheid”. Als de som van zwarte schmink + kroeshaar + rode lippen + oorringen een foute uitkomst heeft, kun je er best wat van schrappen, vindt hij.

Toen hij daar vrijdag in deze krant iets over zei, stroomde zijn mailbox vol. In de mildste mails bieden mensen zich aan om het comité te helpen Sinterklaas te verdedigen. „We zitten in een squeeze”, zegt Henk Leegte. „We kunnen het nooit goed doen. Als we het veranderen, zeggen mensen: hee, je moet pal staan voor onze Sinterklaas. Als je het niet verandert, sluit je de facto mensen uit.”

Deze zomer heeft hij in de kerk thee gedronken met anti-Zwarte Piet activisten. Over het algemeen redelijke mensen. En het comité denkt ook mee. „We hebben Pieten in rolstoelen, Pieten met het Syndroom van Down.” Leegte citeert uit de roman Il Gattopardo: „Als je wilt dat alles hetzelfde blijft, moet je alles veranderen.”