‘Als het aan Ellen had gelegen, hadden we tien kinderen’

Jacob

en

Ellen Huisman

wonen met hun vier kinderen in het gereformeerde Alblasserdam. Ze hebben een accountancykantoor. Hij: „We zijn heel traditioneel, een hele avondmaaltijd bereiden lukt mij nooit.” Zij: „Je kan het leren.”

‘We zijn heel traditioneel’

Jacob: „Ellen doet het meeste in huis. Ik kan bijvoorbeeld niet koken.”

Ellen: „Als ik er niet ben, zorg ik dat ik iets heb gekookt, zodat hij het alleen in de magnetron hoeft te doen.”

Jacob: „Of ik ga bij mijn moeder eten. Ja erg hè? We zijn heel traditioneel. Maar af en toe kook ik wel wat.”

Ellen: „Héél af en toe. Vroeger kwam de magnetronmaaltijd vaker voor omdat ik toen buitenshuis werkte, nu eten we altijd samen.”

Jacob: „Een hele avondmaaltijd bereiden lukt me nooit.”

Ellen: „Je kan het wel leren. Maar ik geef het ook niet graag uit handen. Ik heb de hele dag de tijd om het huishouden te doen en gezond te koken. Met vier kinderen ben ik ongeveer zes uur bezig met het huishouden. Een keer per week doe ik de ramen. Verder elke dag mijn vaste rondje met stofzuigen, wassen, strijken en opruimen.”

Jacob: „En je doet ook de kinderen in bad.”

Ellen: „Ja, maar dat schaar ik niet onder schoonmaken. Daarmee help jij mij trouwens vaak. En je brengt de kinderen naar school. Ik vind het heerlijk zo. Ik maak echt een uitstapje van boodschappen doen. Er blijft voldoende tijd over om na school met de kinderen te spelen of met de jongste te gaan babyzwemmen.”

‘We hebben geen televisie’

Jacob: „Ik heb totdat ik op mijn 27ste ging trouwen bij mijn ouders gewoond. Dat is normaal in onze kringen, wij zijn gereformeerd. We leerden elkaar twee jaar eerder kennen in de kerk en zijn na de trouwerij gaan samenwonen. In Alblasserdam zijn veel mensen gereformeerd, wij vinden het belangrijk dit ook aan de kinderen mee te geven. Op zondag gaan we om beurten naar de kerk, de ander blijft thuis met de kleinste.”

Ellen: „We lezen thuis wel gewoon de Donald Duck, maar hebben geen televisie. Het is niet zo dat ze nooit een filmpje mogen kijken, maar dan kies ik dat bewust uit, zodat ik weet dat er niet in gevloekt wordt.”

Jacob: „Ik vind televisie niet per se slecht, op vakantie kijk ik er ook wel eens naar. Maar mensen raken er zo van in de ban, dan vind ik dat je beter iets nuttigs kunt doen. Alhoewel ik ook wel eens te lang op internet zit. Je werkt toch in je eentje op zolder, en als het rustig is heb ik snel de neiging afleiding te zoeken bij Facebook of nu.nl.”

Ellen: „Ik ben echt mega tegen Facebook, vind het echt nutteloze tijdsbesteding.”

Jacob: „Ik mag ook geen foto van haar erop zetten. Maar je kijkt wel eens mee, als ik je iets laat zien.”

Ellen: „Als je iedereen bij zou moeten houden, word je knettergek. Ik ben niet zo van het klungelen, dat doelloos op internet hangen ken ik niet.”

‘Fijn dat ik bijdraag aan inkomen’

Jacob: „Toen we trouwden werkte Ellen fulltime in de zorg. Maar met kinderen waren die wisseldiensten onhandig, en we wilden ze niet op de crèche. Ik begon in die tijd mijn eigen accountantskantoor op zolder, en toen is Ellen de boekhouding van klanten gaan doen. Elke avond helpt ze een paar uur mee. Daar reserveren we ook echt salaris voor.”

Ellen: „ Ik vind het een fijn idee dat ik zo bijdraag aan ons inkomen. En als ik ga winkelen, denk ik: yeah, hier heb ik zelf voor gewerkt. Werkende vrouwen zijn in onze kringen nog een beetje een taboe. Maar ik ben niet iemand die ’s avonds gaat zitten niksen. Het is rustig en zittend werk, ik vind het lekker om samen nog een paar uurtjes op zolder te zitten nadat de kinderen op bed liggen.”

Jacob: „We zijn strikt in onze werktijden. Als we ’s avonds met vrienden afspreken, gebeurt dat pas na tien uur. Ook kom ik overdag alleen naar beneden voor een koffiepauze en het eten. Als je thuis werkt moet je die scheiding goed bewaken, anders kom je nooit aan het werk toe. Soms mis ik wel een kantooromgeving. Maar gelukkig zit ik ook één à twee dagen bij een klant op locatie.”

‘We gaan all inclusive naar Kreta’

Jacob: „Als het aan Ellen had gelegen, zouden we tien kinderen hebben gehad.”

Ellen: „Nou dat weet ik niet. Ik vind ze wel heel leuk, maar tien valt misschien tegen. Zes of zo.”

Jacob: „Ik houd ook erg van kinderen hoor, maar ik ben toch altijd wel even blij als om half acht de laatste slaapkamerdeur dicht is. Even rust in huis. Je leven verandert door kinderen. We gingen vroeger vaker op vakantie.”

Ellen: „Toen deden we avontuurlijke dingen, gingen we bijvoorbeeld naar Zweden en IJsland. Nu nemen we de kinderen mee op een all inclusive vakantie naar Kreta.”

Jacob: „Dat is even duur met zo’n groot gezin. Vroeger leefden we uitbundiger, hadden het wat ruimer. Maar toen hadden we ook een minder groot huis. Ik voel nu wel de druk dat ik moet zorgen dat alles blijft draaien. Het lijkt me trouwens wel lekker, weer even samen naar Barcelona. Maar Ellen doet dat liever niet nu de kinderen klein zijn.”

Ellen: „Ik doe het niet hoor. Sarah is altijd bij mij, ik ben bang dat ze gaat huilen. Als ze twee jaar is durf ik het wel.”

Jacob: „Misschien krijg ik het wel eerder voor elkaar. En anders gaan we een dagje weg met onze oude kever.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl