Lezersbrieven

Elk jaar laat The Daily Telegraph, een rechts-conservatief ochtendblad in Engeland, een boek uitkomen met de aardigste niet-gepubliceerde lezersbrieven. Toen ze er in 2009 mee begonnen, schreef schrijver Iain Hollingshead in een begeleidend stukje dat de Telegraph een van de beste lezerspagina’s ter wereld had. „Een verse kopie hangt elke dag boven de pisbakken van St. Stephens Tavern, een pub in Westminster”, schreef hij, „misschien een handige verwijzing naar wat er in de rest van het land aan de hand is.”

Het is een mooi initiatief van de krant, al rijst wel de vraag: waarom werden al die aardige brieven niet in de krant gepubliceerd? Hollingshead legde het uit: de krant kreeg 700 reacties per dag, waarvan 500 per e-mail; er was maar voor 20 plaats in de krant. „Ik stond versteld van de kwaliteit van iets wat onbenut bleef.” Hij besloot de beste te selecteren. De boeken werden bestsellers.

Onlangs publiceerde de krant alsnog, als voorpublicatie van het boek, een aantal van die brieven. Een lezer die mij vaker van nuttige tips voorziet, stuurde mij de pagina op. In navolging van Hollingshead stel ik nu weer een bloemlezing samen uit die bloemlezing van een bloemlezing. Ik koos de briefjes die ook voor niet-Engelse lezers begrijpelijk zijn.

Jean Ratcliff uit Barnet: „Ik zag twee vrouwen in de supermarkt een van de tabloids pakken. Ik hoorde de ene tegen de andere zeggen: ‘Mijn man en ik hebben al jaren dezelfde seks en ik kan je verzekeren dat het niets is om opgewonden van te raken.’”

G.H. Everitt (gepensioneerd) uit Torquay: „Is dit een record? De eerste zeven kerstkaarten die ik dit jaar kreeg, brachten mij nieuws over: twee kunstschouders, een aortaoperatie, een beroerte, een vertrek naar het verzorgingshuis, een amputatie van de grote teen, bloedende maagzweren, staaroperatie, bloedvergiftiging, longontsteking, nierziekte. Als 94-jarige tel ik mijn vele zegeningen.”

Bill Hodgman uit Gosport: „U berichtte over een jongen die een vergoeding van 12.519 pond kreeg toen hij bij de school uit een boom gevallen was. De tijden zijn veranderd: alles wat ik kreeg was de stok.”

Zog Ziegler uit Haw Bridge: „Ik zat te kijken naar de tenniswedstrijd tussen de dames Sharapova en De Brito, inclusief het gekwelde, wederzijde, krolse kattengejank. Onze tuinman stapte nogal schaapachtig door de geopende tuindeur. Hij bekende later dat hij opgelucht was toen hij op het scherm het groene gras van Wimbledon zag, want hij had gedacht dat mevrouw Z. en ik naar een pornofilm zaten te kijken.”

Leslie Watson uit Swansea: „Ik vind dat Andy Murray een ridderorde verdient voor het verdragen van zijn moeder.”

David Wiltshire uit Bedford: „Wat is er toch gebeurd met die pientere, artistieke, interessante homo’s uit mijn jeugd? Nu willen ze allemaal saaie, getrouwde paren uit de middenklasse zijn. Wat moet er van de wereld worden?”

Ron Kirby uit Dorchester: „Ik ben net terug van een weekend in Londen dat verpest werd door al die goedgemanierde tieners die in de metro opsprongen om mij hun plaats aan te bieden. Ik voelde me jong, energiek en dartel toen ik naar de hoofdstad ging, maar daar bleef niets meer van over.”

Al selecterend bedacht ik dat de ikjes op de Achterpagina een variant zijn op deze brieven. Nog een overeenkomst: ook die zijn (en eerder!) gebundeld – eveneens met succes.