Column

Roos Ouwehand Russische Gravin

Toen ik een jaar of achttien was, zorgde ik een paar maanden voor een bejaarde Russische gravin in Zuid-Frankrijk. In ruil voor kost en inwoning lapte ik de ramen, deed ik de was en kookte ik elke avond een maaltijd. Mevrouw B. (klein, prominente jukbeenderen, tulbandachtige theemuts op het hoofd) was de dochter van een Siberische oliebaron. Toen de revolutie uitbrak, vluchtte ze te paard de grens over en vestigde ze zich met een Nederlandse grootindustrieel aan de Zuid-Franse kust. Nu liep ze tegen de negentig en leefde eenzaam en ten prooi aan kwalen in een verwaarloosd appartement. Ooit bezat ze zestig paar schoenen en zestig slaven om ze te poetsen. Nu was haar kapitaal verdampt, haar echtgenoot overleden en moest ze het met slechts één horige zien te redden.

Ze klaagde en foeterde de hele dag. Alles deed ik verkeerd: ik stofzuigde te luidruchtig, gooide kostbare reclamefolders weg en wat ik op tafel zette was ‘vies’ en ‘oneetbaar’. Koteletjes, dat wilde ze eten. En dan bedoelde ze dus niet de lamskoteletjes met tijm die ik de volgende dag serveerde, die kreeg ze niet weg met haar kunstgebit en bovendien was dat niet wat ze bedoelde. Russische koteletjes (ze had het zelf consequent over koot’letjes) waren gemaakt van gehakt en driehoekig. Dus draaide ik gehaktballen, sloeg ze plat en na nog wat onaangenaam geharrewar over de exacte vorm (twee korte zijdes, één hele lange) waren we eruit.

Toen ik eenmaal in de gaten kreeg dat mijn werkgeefster een voorkeur had voor kindereten ging het beter. Ik bakte aardappels en vissticks en wierp dagelijks een gekookt eitje over de sla. Complimenten kreeg ik niet, maar haar bord werd leeggeschraapt en verdere scheldpartijen bleven uit.

Zelf heb ik ook niks tegen een bordje kindereten. Er gaat weinig boven een goed gebakken aardappel. Zeker als die naast een gegrild kippetje met citroen ligt.

Smeer daartoe de hoen in met peper en zout en vul ‘m met een of twee schoongeboende citroenen.

Leg 'm in een braadslee, smeer 'm in met olijfolie en leg er een paar stukken roomboter bovenop.

Leg rondom de kip nog wat in parten gesneden citroen, een paar takken rozemarijn en duw wat tenen knoflook tussen de vleugels en poten.

Zet ongeveer 7 minuten in de oven (180 graden).

Er zullen ongetwijfeld gevoelige zielen zijn die problemen hebben met het rectaal inbrengen van de citroenen. Ook mijn kinderen kijken tijdens dit proces altijd even de andere kant op. Maar wie ooit voor een autoritaire Russische gravin heeft gezorgd, draait daar haar hand dus echt niet voor om.