Wanhopige lichamelijkheid

Intimacy was in 2001 wat La vie d’Adèle momenteel is. Patrice Chéreau verfilmde het korte verhaal Nightlight van de Engelse auteur Hanif Kureishi over een buitenechtelijke verhouding met maar liefs 35 minuten aan expliciete seksscènes. Hij wist actrice Kerry Fox zelfs te verleiden tot een fellatioscène met tegenspeler Mark Rylance. Kunst of porno? „Niemand heeft het over die andere driekwart van mijn film”, knipoogde Chéreau, die zijn film bekroond zag met een Gouden Beer in Berlijn. De seks is moeilijk los te zien van de eenzaamheid van de rest van de film. Chéreau filmde zijn seksscènes nietsverhullend, intiem en seksueel, maar niet geil. Na de dans van lichamen en ledematen heeft hij ook oog voor een rimpelig buikje of een pukkelig been en een gebruikt condoom dat slap van een weerloze penis hangt. Seks is de taal waarin de twee hoofdpersonen met elkaar communiceren. Ze leren elkaar nooit kennen. Behalve in momenten van bijna wanhopige lichamelijke intimiteit.

Dana Linssen

    • Dana Linssen