Slechtere longen langs de A13...

Correspondent Rotterdam

Het verkeer staat vast op de A13 ter hoogte van de Rotterdamse wijk Overschie rond vijf uur in de middag. En dat is elke avond en elke ochtend zo. Ricardo Post stapt met in zijn ene hand de riem van zijn hond en in de andere een sigaret zijn voordeur uit. Vanuit het raam van zijn huis ziet hij de weg liggen. Maar hij heeft geen last van de uitlaatgassen. „Ik heb toch al geasfalteerde longen”, zegt hij.

De levensverwachting van inwoners van Overschie (ongeveer 16.000) daalt met twintig dagen door de hogere uitstoot van uitlaatgassen en roetdeeltjes van auto’s op de A13 sinds de maximumsnelheid daar verhoogd is. Dat bleek gisteren uit metingen van de Dienst Centraal Milieubeheer.

Vanaf 1 juli vorig jaar mogen auto’s op de A13 honderd in plaats van tachtig kilometer per uur rijden. Sindsdien is de stijging van uitstoot van stikstofdioxine 2,5 keer hoger dan voorzien in berekeningen van minister van Infrastructuur Melanie Schultz van Haegen (VVD), concluderen de onderzoekers.

Wonen naast een snelweg heeft effect op de gezondheid. Het is de taak van doktersassistente Asia Musial om de longfunctie van patiënten te meten met een spirometer als er klachten zijn met de ademhaling. Zij werkt bij een huisartsenpraktijk in Overschie. „Ik zie vaak dat mensen die dicht bij de snelweg wonen, minder goed blazen. Ik kan het niet wetenschappelijk bewijzen, maar vaak hebben die slechtere longen.”

Scherm houdt vuil niet tegen

De A13 zit verstopt achter een metershoog geluidsscherm, met een doorzichtig gedeelte voor een fijn uitzicht over de snelweg. Het scherm dempt het geluid iets, maar houdt het vuil niet tegen. Je ziet het fijnstof en roetdeeltjes niet, maar je ruikt ze wel. Het is een zurige, metalige lucht. Cor Kloet krijgt er koppijn van, vertelt hij in de deuropening van zijn appartement. En dan stopt er ook nog elke twintig minuten een bus voor zijn deur. Remmen. Optrekken. „Ramen lappen doe ik niet meer, de volgende dag zijn ze toch weer zwart van het roet.”

Hij hoorde op de regionale zender dat de lucht nog slechter is geworden nu er honderd kilometer per uur gereden mag worden. „Ze zeiden dat we longkanker kunnen krijgen. En hartklachten. Volgens mij ben ik voor niks gestopt met roken. Lekker hoor.”

Toen Willy Archer in 2002 in Overschie kwam wonen, vlakbij de snelweg, dacht ze geen moment aan het roet en het fijnstof. „Ik had een driekamerwoning. Nu kon ze een huis kópen met vijf kamers. Dat was heerlijk want mijn man en ik hebben drie kinderen.”

Het constante gebrom van het langsrazende verkeer, daar was ze in een mum van tijd aan gewend. Maar de vieze lucht vindt ze inmiddels wel een probleem. Ze ruikt de benzinedampen. Vooral vroeg in de ochtend, als ze nog in bed ligt en buiten vlakbij de eerste file zich vormt.

Je kunt wel willen verhuizen, zegt ze. „Maar wie moet dat betalen?” Huizen in Overschie zijn relatief goedkoop. „Ik betaal maandelijks 623 euro aan hypotheek. Als ik ga huren ben ik een stuk duurder uit.”

Het verbaast Ricardo Post dat de hogere snelheid tot meer vervuiling leidt. „Je moet vol in je remmen als je opeens van honderd naar tachtig moet. En dan krijg je file. Zelf heb ik het idee dat een file erger stinkt dan als het allemaal een beetje door kan karren.”

    • Sheila Kamerman