Onweerstaanbaar voor operafanaten

Het woord operatesk is uitstekend van toepassing op de verfilming door Patrice Chéreau, die vorige week veel te jong is overleden, van Alexandre Dumas père’s La reine Margot . De kostuumfilm gaat over het verstandshuwelijk van de katholieke Margaretha van Valois (Isabelle Adjani) en de protestantse Hendrik van Navarra (Daniel Auteuil) in de Bartholomeüsnacht van 1572. Door schimmige hofintriges loopt de bruiloft uit op een slachting waarbij 6000 hugenoten worden vermoord. Net als in zijn veelgeroemde operaregie actualiseert Chéreau in La reine Margot het historische verhaal en laat zo zien dat de bloedige uitwassen van godsdienstfanatisme en machtshonger van alle tijden zijn. Toen Chéreau de film in 1993 opnam, was de Bosnische burgeroorlog net losgebarsten. Dumas’ verhaal is uiterst melodramatisch, net zoals de libretti van vele opera’s. Melodrama vergroot emoties uit tot ze bijna barsten. Hierdoor lijkt La reine Margot soms bijna een parodie op het genre van de kostuumfilm. Maar Chéreau is niet bang er gewoon nog een schepje bovenop te doen en clichés schaamteloos te omarmen. Operahaters moeten er ongetwijfeld om lachen, maar voor de aan melodrama gewende operaliefhebber is La reine Margot onweerstaanbaar.

André Waardenburg