Minitaartjes

Ruik ik de herfst, dan ruik ik rotte appels. In de achtertuin van mijn ouderlijk huis stond een joekel van een appelboom. De appels aan de hoogste takken waren zelfs met een ladder onbereikbaar. Bij de eerste forse herfststorm woeien al deze hooghangende, door wespen aangevreten appels op de grond, waar ze onder invloed van

Ruik ik de herfst, dan ruik ik rotte appels. In de achtertuin van mijn ouderlijk huis stond een joekel van een appelboom. De appels aan de hoogste takken waren zelfs met een ladder onbereikbaar. Bij de eerste forse herfststorm woeien al deze hooghangende, door wespen aangevreten appels op de grond, waar ze onder invloed van wat regenbuien al snel in een onwelriekende pulp veranderden. Zo’n hekel kreeg ik aan de lucht die hieruit opsteeg, (zeker nadat ik een keer met mijn fiets onderuit ging en languit in de derrie terechtkwam) dat ik op een gegeven moment zelfs niet meer kon genieten van de appelmoes die mijn moeder van de lager hangende en nog wel op tijd geplukte appels maakte.

De liefde voor zelfgemaakte appelmoes met veel kaneel en suiker – bij voorkeur nog een beetje lauw – is inmiddels weergekeerd. Maar ik blijf allergisch voor die herfstige lucht van appels die iets te lang zijn blijven liggen. Omdat je kinderen er de neus voor ophalen (‘er zit een vies plekje op’), of omdat je naar zo’n zelfplukfestijn bent gegaan op een of ander landgoed en daar niet alleen een veel te duur stuk kaas hebt gekocht, maar ook véél te veel appels hebt staan plukken. Wel een aanrader voor de herfstvakantie trouwens, zo’n dagje fruit plukken in de herfstzon (zie vinkfruitboerderij.nl of olmenhorst.nl)

Natuurlijk kun je met je appel-overschot een forse taart bakken. Of je maakt deze variatie op het thema: mini-appeltaartjes. Bereid ze tussen de bedrijven door terwijl je staat te koken en zet ze als je aan tafel gaat in de oven. Dan zijn ze tegen toetjestijd klaar

Schil de appels en snij ze doormidden. Verwijder het klokhuis.

Bestrooi de appel met kaneel en leg op de plak waar het klokhuis zat een plakje amandelspijs. Sprenkel er wat citroensap over en naar wens en smaak een scheutje calvados.

Maak een deegje van de basterdsuiker, de boter het zelfrijzend bakmeel en een snufje zout. Rol het deeg uit en steek er zes rondjes uit die mooi op de appels passen.

Leg de deeglapjes over de amandelspijs, op de appeltjes en werk de randjes netjes af. Vet een ovenschaal in met boter en leg de appeltjes erin. Snij even een schijfje van de onderkant zodat ze niet zo wiebelen.

Kwast de deegdekseltjes even in met een losgeklopt ei en zet ze een half uur in de oven (180 graden).

Geef er eventueel wat room of ijs bij.

Mini-appeltaartjes (voor vier personen): drie appels ± 75 gr amandelspijs citroen kaneel evt. scheutje calvados 80 gr zelfrijzend bakmeel 40 gr witte of lichte basterdsuiker 50 gr boter 1 ei

    • Roos Ouwehand