Juist dat ene sms’je maakt het verschil

Leidinggevenden schieten tekort in hun feedback naar werknemers, stelt Erika van Tielen, presentatrice, in een veelbesproken opiniestuk.

De Vlaamse presentatrice Erika van Tielen (30) zorgde vorige week voor ophef in België met haar opiniestuk in de Vlaamse krant De Morgen, waarin ze stelde dat er een „gigantisch gebrek aan feedback” heerst op de werkvloer. Ze vindt dat leidinggevenden feedback moeten geven om de „burn-outboom” tegen te gaan.

Kent Vlaanderen geen functioneringsgesprekken?

„Ja, maar ze zijn schaars en te vrijblijvend. Het zijn juist de kleine opmerkingen tussendoor die het verschil kunnen maken, zoals een sms’je om te zeggen dat het zo fijn is dat je die deadline tóch hebt gehaald. Ik heb zelf veel offers moeten brengen: vaak naar het buitenland, ochtenddiensten en weekendshifts draaien. Ik deed het met plezier, want ik hou van mijn baan, maar het kost wél extra energie. Het zou fijn zijn als je weet dat al je moeite wordt opgemerkt.”

Wilt u gewoon complimenten?

„Het gaat niet alleen om de schouderklopjes. Ze zijn een onderdeel van de feedbackcultuur waarvoor ik pleit. Het belangrijkste is dat een werknemer weet waar hij staat: wat hij goed doet, wat minder, en waarom. Zo hou je iemand gemotiveerd en betrokken. Ik heb tien jaar energie gestoken in een beroep waarvan ik niet eens weet of ik er goed in ben. Het enige wat ik hoorde was: als het slecht was, zou je hier niet werken.”

Krijgt een presentatrice niet genoeg feedback van publiek?

„Klopt, je krijgt zowel extreem positief als ontzettend negatief commentaar. Maar uiteindelijk ben je vooral op zoek naar feedback en bevestiging van je leidinggevenden. Zij nemen immers de beslissingen voor de toekomst.”

Kunnen werknemers er niet gewoon om vragen?

„Het zijn onzekere tijden – in de mediasector en elders. Werknemers houden zich liever gedeisd, want er staan honderd anderen klaar om hun plaats in te nemen.”

Uw artikel is veel gedeeld en bediscussieerd. Hoe reageerden uw werkgevers?

„Ik had dit stuk niet geschreven als ik nog voor een mediabedrijf zou werken. Ik ben maanden geleden gestopt bij de VRT en Studio Brussel en kan er van een afstand naar kijken. Ik wilde geen specifieke bazen of bedrijven aanspreken, want het verhaal geldt ook voor andere sectoren. Van mijn oud-werkgevers heb ik niets gehoord. Dat had ik ook niet verwacht, maar het was wel leuk geweest.”

    • Catrien Spijkerman